II KOW 52/19

Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę skazanego M.B. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 10.01.2019 r., którą skazany został ukarany karą dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni. Powodem ukarania było przewinienie dyscyplinarne z dnia 10.01.2019 r., polegające na niewłaściwym zachowaniu, używaniu słów wulgarnych oraz odmowie wykonania polecenia. Skazany w swojej skardze podniósł, że nie używał wulgaryzmów wobec przełożonych i nie wykonał polecenia, ponieważ nie był odpowiedzialny za przestawienie sprzętu kwaterunkowego. Sąd Okręgowy, rozpoznając skargę, badał zgodność decyzji z przepisami prawa. Stwierdził, że kara została wymierzona za przekroczenie dyscyplinarne, w terminie, mieściła się w katalogu kar określonych w art. 143 kkw, a organ kierował się regułami z art. 145 kkw. Sąd podkreślił, że kara dyscyplinarna umieszczenia w celi izolacyjnej może być wymierzona skazanemu, który popełnił przekroczenie naruszające w poważnym stopniu dyscyplinę i porządek w zakładzie karnym. W ocenie sądu, zachowanie skazanego, które obejmowało głośne zakłócanie spokoju, używanie wulgaryzmów wobec przełożonych, konfrontacyjną postawę i niewykonywanie poleceń, odbiegało od przyjętej normy. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę na fakt, że skazany był już 10-krotnie karany dyscyplinarnie w okresie od 04.06.2018 r. do 10.01.2019 r., a także na jego bezkrytyczną postawę i lekceważący stosunek do uwag dotyczących jego zachowania. Sąd uznał, że wymierzona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności i dlatego nie wymaga korekty. W konsekwencji, Sąd Okręgowy postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający