II KK 301/25

Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa skazanego I.E., który został skazany na karę roku pozbawienia wolności wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 16 grudnia 2024 r., II AKa 208/24, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2024 r., IV K 46/23. Skazany został uznany za winnego czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Kasacje na korzyść skazanego wnieśli jego obrońca oraz prokurator. Obrońca w swojej kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, wskazując na możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków i niepowetowanych strat oraz rażącą pozorność kontroli odwoławczej. Prokurator poparł ten wniosek. Skazany złożył również osobisty wniosek o wstrzymanie, powołując się na zasadność kasacji, uchybienia proceduralne, naruszenie prawa do rzetelnego procesu oraz podważając legitymację procesową oskarżyciela subsydiarnego. Sąd Najwyższy uznał wnioski za zasadne, wstępnie oceniając, że zachodzi możliwość wydania wyroku kasatoryjnego. Wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności uzasadniono skomplikowanym charakterem sprawy, potrzebą przeprowadzenia rozprawy i orzekania przez kolegialny skład, a także faktem przebywania skazanego za granicą, co wymagałoby uruchomienia procedury europejskiego nakazu aresztowania. Sąd podkreślił, że wstrzymanie wykonania nie przesądza o ostatecznej zasadności kasacji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający