II KK 301/25

SN
II KK 301/25
POSTANOWIENIE
Dnia 14 sierpnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie
I. E.,
skazanego za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 14 sierpnia 2025 r.,
wniosku skazanego i jego obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 16 grudnia 2024 r., II AKa 208/24,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 25 stycznia 2024 r., IV K 46/23,
p o s t a n o w i ł
wnioski uwzględnić i wstrzymać wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej zaskarżonym wyrokiem.
UZASADNIENIE
Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa I. E., który w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 16 grudnia 2024 r., II AKa 208/24, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2024 r., IV K 46/23, został uznany za winnego czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i skazany na karę roku pozbawienia wolności. Kasacje w tej sprawie, na korzyść skazanego, wnieśli: jego obrońca oraz prokurator.
W kasacji obrońcy został zawarty wniosek o wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Uzasadniając wniosek obrońca wskazał, że w tej sprawie spełnione są przesłanki instytucji z art. 532 § 1 k.k., dotyczące spowodowania
nieodwracalnych skutków i niepowetowanych strat
w przypadku wykonania wyroku i istnienia realnego niebezpieczeństwa poniesienia przez skazanego dolegliwości, której nie powinien ponosić z uwagi na zasadność kasacji. Obrońca podkreślił rażącą pozorność kontroli odwoławczej. Wskazał także, że w sprawie kasację na korzyść skazanego złożył także prokurator.
W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator poparł wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku.
Pismem, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 24 lipca 2025 r., skazany złożył osobisty wniosek o wstrzymanie. W obszernym uzasadnieniu wniosku powołał się na okoliczności mające świadczyć o zasadności kasacji wniesionych na jego korzyść, wskazał na niezasadność zapadłego wyroku, podając argumentację dotyczącą uchybień proceduralnych, jak również dodatkowych okoliczności w postaci naruszenia prawa do rzetelnego procesu, w rzeczywistości cywilnego, międzynarodowego charakteru sporu pomiędzy stronami, podważył również legitymację procesową oskarżyciela subsydiarnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku okazały się zasadne.
Wstępna ocena jakości zarzutów kasacyjnych podniesionych w obu kasacjach prowadzi do wniosku, że zachodzi możliwość wydania w tej sprawie wyroku kasatoryjnego. Jest to ocena wstępna, dokonywana wyłącznie dla potrzeb rozpoznania wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, bowiem skomplikowany charakter tej sprawy i złożoność problemów prawnych powoduje, że merytoryczne rozpoznanie obu kasacji wymaga przeprowadzenia rozprawy i orzekania przez kolegialny skład orzekający. W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał za niecelowe rozpoczęcie wykonywania kary pozbawienia wolności przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji, także wobec tego, że skazany przebywa za granicą (jak wynika z nadesłanej korespondencji – na terytorium Unii Europejskiej) i dla wykonania kary w Polsce konieczne byłoby uruchomienie odrębnej procedury europejskiego nakazu aresztowania.
Trzeba przy tym podkreślić, że wydanie tego orzeczenia w żaden sposób nie przesądza tego, jak ostatecznie zostanie oceniona zasadność zarzutów obu kasacji wniesionych na korzyść skazanego (prokuratora i obrońcy) po ich merytorycznym rozpoznaniu na rozprawie.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
‎