II KK 114/26

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanej E.Ł. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 24 września 2025 r., sygn. akt V Ka 617/25, który utrzymał w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII K 504/24. Wniosek został złożony w związku z wniesieniem kasacji przez obrońcę skazanej, który zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa. Skazana osobiście wniosła o wstrzymanie wykonania orzeczenia, powołując się na bardzo trudną sytuację rodzinną i życiową. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, postanowił wniosku nie uwzględnić. Uzasadnienie wskazuje, że wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji jest środkiem wyjątkowym, stosowanym jedynie w razie zaistnienia szczególnych okoliczności. Kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, który objęty jest domniemaniem trafności i podlega bezzwłocznemu wykonaniu. Sąd podkreślił, że zarzuty podniesione w kasacji nie wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej, które uzasadniałyby uchylenie wyroku sądu odwoławczego na tym etapie. Sąd Najwyższy zaznaczył, że przedmiotem oceny wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być całościowa ocena zasadności zarzutów kasacyjnych, która nastąpi dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznawania środka zaskarżenia. Odnosząc się do trudnej sytuacji rodzinnej i osobistej skazanej, Sąd Najwyższy stwierdził, że okoliczności te mogą być brane pod uwagę w ramach instytucji prawa karnego wykonawczego, takich jak udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności (art. 153 k.k.w.), a nie jako podstawa do wstrzymania wykonania orzeczenia. Podstawą decyzji w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia są argumenty nawiązujące do treści skargi kasacyjnej, a nie względy rodzinne czy społeczne, które mogą stanowić podstawę odroczenia lub przerwy w wykonaniu kary.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający