II KK 114/26

II KK 114/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 9 kwietnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Andrzej Stępka 
  
po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron  
w sprawie E.Ł. wniosku skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu 
Okręgowego w Lublinie z dnia 24 września 2025 r., sygn. akt V Ka 617/25, 
utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 28 
kwietnia 2025 r., sygn. akt VII K 504/24,  
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario  
  
 
                        p o s t a n o w i ł  
                  wniosku nie uwzględnić. 
  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Kasację od w/w wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanej, 
zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa, co miało wpływ na treść 
zaskarżonego wyroku. Dodatkowo osobiście skazana złożyła wniosek o 
wstrzymanie wykonania orzeczenia argumentując, że za jego uwzględnieniem 
przemawia bardzo trudna sytuacja rodzinna i życiowa skazanej 
      Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.  
Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji 
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z 
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu 

II KK 114/26              
2 
 
 
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim 
rozstrzygnięć, które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Zgodnie z regułą 
wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się 
bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w. 
- staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Brak możliwości uznania na 
tym etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że zarzuty 
podniesione w kasacji obrońcy wskazują na tak poważne błędy w kontroli 
apelacyjnej, iż powinny prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego. 
Przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności 
złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia 
nie może być całościowa ocena zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, 
gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie merytorycznego 
rozpoznawania nadzwyczajnego środka zaskarżenia.  
Sąd Najwyższy nie neguje trudnej sytuacji rodzinnej i osobistej skazanej, 
jednakże okoliczności te mogą być wzięte pod uwagę w razie skorzystania przez 
nią z instytucji prawa karnego wykonawczego. Innymi słowy, tego rodzaju sytuacja 
może być ewentualnie przesłanką do ubiegania się o udzielenie przerwy w 
odbywaniu kary pozbawienia wolności w przypadku osadzenia w zakładzie karnym 
(art. 153 k.k.w.) Podstawę decyzji w przedmiocie wstrzymania wykonania 
orzeczenia stanowi ocena argumentów nawiązujących do treści wniesionej skargi 
kasacyjnej, zaś podstaw tych nie należy mylić z podstawami odroczenia wykonania 
kary lub udzielenia w niej przerwy, właśnie takimi jak stan zdrowia skazanego, 
sytuacja rodzinna, czy inne względy uzasadnione społecznie.  
    Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. 
[WB] 
[a.ł] 
  
  
 
 
  
  

II KK 114/26              
3