II KA 352/22

Sąd Rejonowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2022 r. uznał obwinionego M.S. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 kw, polegającego na kierowaniu samochodem w dniu 10 marca 2022 r. bez posiadania uprawnień, i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1.500 złotych. Sąd odstąpił od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Obrońca obwinionego złożył apelację, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych (błędne przyjęcie braku uprawnień, podczas gdy decyzja o ich wydaniu została sporządzona dzień wcześniej) oraz naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczących interpretacji daty uzyskania uprawnienia i znamion wykroczenia z art. 94 § 1 kw. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, uznał ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy szczegółowo omówił pojęcie błędu w ustaleniach faktycznych, podkreślając, że nie może on sprowadzać się do polemiki z ustaleniami sądu pierwszej instancji, lecz musi wykazywać konkretne uchybienia w ocenie dowodów. W odniesieniu do meritum sprawy, Sąd Okręgowy wyjaśnił, że przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa dotyczące wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami nie regulują warunków nadawania tych uprawnień, lecz jedynie szczegółowe warunki wydawania dokumentów. Kluczowe dla ustalenia momentu nabycia uprawnień są przepisy Ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie z art. 10 ust. 1 tej ustawy, prawo jazdy jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej. Na mocy art. 110 § 1 kpa, organ administracji jest związany decyzją od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. W związku z tym, decyzja o wydaniu M.S. uprawnień, sporządzona 9 marca 2022 r., weszła do obrotu prawnego i zaczęła wywoływać skutki prawne najwcześniej od dnia jej ogłoszenia wnioskodawcy, czyli 17 marca 2022 r. Ponieważ wykroczenie miało miejsce 10 marca 2022 r., obwiniony w tym dniu nie posiadał jeszcze skutecznie przyznanych uprawnień. Sąd Okręgowy uznał, że reakcja karna Sądu Rejonowego (grzywna 1.500 zł) nie jest rażąco surowa, zwłaszcza biorąc pod uwagę wcześniejszą karalność obwinionego, i utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przepisów kpw i kpk, zwalniając obwinionego z ich ponoszenia.

Zagadnienia prawne (2)