II K 878/16

Sąd Rejonowy w Toruniu rozpoznał sprawę przeciwko M.R., oskarżonemu o przywłaszczenie pojazdu marki O. z dnia 4 na 5 kwietnia 2016 roku, o wartości 12.000 zł, na szkodę P.G. Sąd, po analizie zebranego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków P.G. i T.W.(1) oraz wyjaśnień oskarżonego, doszedł do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion czynu zabronionego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że pokrzywdzony P.G. od początku wiedział, iż faktycznym najemcą pojazdu jest T.W.(1), a nie formalny sygnatariusz umowy, M.R. T.W.(1) poprosił oskarżonego o podpisanie umowy w jego imieniu, ponieważ był poszukiwany przez policję i nie chciał ujawniać swojej tożsamości. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne jedynie w części dotyczącej jego podpisu na umowie i obecności przy przekazaniu pojazdu T.W.(1). Sąd nie znalazł dowodów na to, że oskarżony działał w zamiarze przywłaszczenia pojazdu ani w zamiarze ułatwienia popełnienia tego przestępstwa T.W.(1) (pomocnictwo) czy też wspólnie z nim (współsprawstwo). Podkreślono, że oskarżony nie znał dobrze T.W.(1) i wykazał się naiwnością. Dodatkowo, fakt, że pojazd uległ kolizji i trafił na parking policyjny, a T.W.(1) kontaktował się z wynajmującym w sprawie przedłużenia najmu, nie pozwalał na jednoznaczne stwierdzenie, że T.W.(1) miał zamiar przywłaszczenia pojazdu. Wobec wątpliwości prawnych, które zgodnie z art. 5 § 2 kpk należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego, sąd orzekł jego uniewinnienie od zarzucanego czynu. Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający