II K 503/12

Sprawa dotyczyła oskarżenia Z. S. (Prezesa Zarządu), R. B. (Dyrektora Handlowego) i J. C. (Kierownika Działu) o przywłaszczenie 38.552,00 zł ze spółki (...) S.A. w październiku 2000 roku. Zarzucono im zatwierdzenie do wypłaty faktury wystawionej przez Biuro (...) s.c. za doradztwo i konsultacje, które miały doprowadzić do podpisania umowy na dostawę stali zbrojeniowej, mimo że usługi te nie zostały wykonane. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia, po przeprowadzeniu obszernego postępowania dowodowego, uniewinnił wszystkich oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów. Uzasadnienie opierało się na braku wystarczających dowodów winy. Sąd ustalił, że spółka (...) S.A. miała trudności z wejściem na rynek warszawski, co skłoniło ją do zawarcia umowy z Biurem (...) s.c. na doradztwo i pomoc w pozyskaniu kontraktów. Następnie zawarto porozumienie z głównym wykonawcą inwestycji, które skutkowało dostawami stali. Faktura wystawiona przez Biuro (...) s.c. została zaakceptowana i opłacona, a jej kwota stanowiła 1,5% wartości zrealizowanego kontraktu. Sąd uznał, że choć usługi doradcze mogły nie zostać wykonane w sposób bezpośredni dla oskarżonych, to zawarcie umowy z Biurem (...) i późniejsze porozumienie z wykonawcą stanowiło realizację celu umowy pośrednictwa. Błędne wskazanie tytułu faktury nie dowodziło zamiaru przywłaszczenia. Sąd podkreślił, że przestępstwo przywłaszczenia wymaga wykazania bezpośredniego zamiaru włączenia mienia do majątku sprawcy, czego w tej sprawie nie udowodniono. Dodatkowo, sąd zauważył depenalizację przepisu dotyczącego sprzeniewierzenia (art. 585 § 1 ksh). Wobec uniewinnienia, koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający