II K 486/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Zakopanem rozpoznał sprawę przeciwko W. W. (1), oskarżonemu o uszkodzenie ciała K. D. oraz groźby karalne. Konflikt rozpoczął się od sposobu parkowania samochodu przez pokrzywdzonego na nieruchomości, która była przedmiotem sporu o użytkowanie. Oskarżony domagał się od K. D. przeparkowania pojazdu, grożąc mu spaleniem samochodu i uszkodzeniem ciała. Następnie doszło do fizycznej konfrontacji, w której oskarżony uderzył pokrzywdzonego pięścią w twarz, powodując złamanie kości nosowych z przemieszczeniem, co skutkowało rozstrojem zdrowia powyżej siedmiu dni. Sąd uznał oskarżonego za winnego obu zarzucanych czynów. Wymierzył karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za uszkodzenie ciała, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 2 lat próby. Dodatkowo, orzeczono karę grzywny w wysokości 1000 zł (50 stawek dziennych po 20 zł) za groźby karalne. Na mocy art. 46 § 1 kk, sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego 319,55 zł tytułem naprawienia szkody oraz 1500 zł tytułem zadośćuczynienia. Oskarżony został również zobowiązany do pis przeproszenia pokrzywdzonego. Sąd szczegółowo analizował dowody, w tym zeznania świadków, zapis monitoringu oraz opinię biegłego lekarza, odrzucając w dużej mierze wyjaśnienia oskarżonego jako nierzetelne i sprzeczne z materiałem dowodowym. Uzasadnienie podkreśla umyślność działania oskarżonego i jego zawinienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaStandardowa interpretacja przepisów dotyczących uszkodzenia ciała i gróźb karalnych, a także ocena dowodów w sprawach karnych.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uderzenie pięścią w twarz, skutkujące złamaniem kości nosowych z przemieszczeniem, stanowi przestępstwo uszkodzenia ciała z art. 157 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie działanie wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 157 § 1 kk, jeśli narusza czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego lekarza, karcie informacyjnej ze szpitala oraz zeznaniach pokrzywdzonego, które potwierdziły obrażenia i czas ich trwania.
Czy groźba spalenia pojazdu, wzbudzająca uzasadnioną obawę spełnienia, stanowi przestępstwo z art. 190 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że może zostać spełniona, wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że groźba spalenia pojazdu była realna i wzbudziła obawę u pokrzywdzonego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej kłótni i fizycznej konfrontacji.
Czy działanie oskarżonego, który po kłótni i szarpaninie uderzył pokrzywdzonego, można uznać za obronę konieczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli oskarżony był stroną atakującą w pierwszej fazie zajścia i dopuścił się bezprawnego zamachu, jego późniejsze działania nie mogą być uznane za obronę konieczną.
Uzasadnienie
Sąd analizując zapis monitoringu i zeznania stron ustalił, że to oskarżony rozpoczął atak fizyczny, co wyklucza zastosowanie przepisów o obronie koniecznej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. D. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 69 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 11 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 15 ust. 1 i 3 i § 17 pkt. 1
Dotyczy opłat za czynności adwokackie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania pokrzywdzonego K. D. jako konsekwentne i zgodne z materiałem dowodowym. • Zapis monitoringu jako obiektywny dowód przebiegu zdarzenia. • Opinia biegłego lekarza potwierdzająca obrażenia i ich związek z działaniem oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia oskarżonego W. W. (1) dotyczące przebiegu zdarzenia i braku winy. • Argumenty oskarżonego kwestionujące rzetelność obdukcji i czas jej wykonania.
Godne uwagi sformułowania
groźby te wzbudziły w zagrożonym uzasadniona obawę, iż mogą zostać spełnione • naruszyło czynności narządów jego ciała na czas powyżej siedmiu dni • wyjaśniania oskarżonego są w tej części sprzeczne z zapisem monitoringu z miejsca zdarzania w kontekście zasad doświadczenia życiowego oraz zeznaniami K. D. • to oskarżony był stroną atakującą w początkowej fazie zajścia i to on doprowadził do szarpaniny z pokrzywdzonym
Skład orzekający
Janusz Knapczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowa interpretacja przepisów dotyczących uszkodzenia ciała i gróźb karalnych, a także ocena dowodów w sprawach karnych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy konflikt sąsiedzki eskalujący do przestępstwa, z jasnym rozstrzygnięciem opartym na analizie dowodów, w tym monitoringu.
“Sąsiedzki spór o parkowanie zakończył się złamanym nosem i wyrokiem karnym.”
Dane finansowe
naprawienie szkody: 319,55 PLN
zadośćuczynienie: 1500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.