II K 346/17

Sprawa dotyczyła zarzutu popełnienia przestępstwa oszustwa ubezpieczeniowego przez T. G. i F. F., którzy mieli wspólnie i w porozumieniu usiłować doprowadzić ubezpieczyciela (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 14 366,17 zł. Oskarżeni mieli zgłosić uszkodzenie pojazdu marki B. jako powstałe w wyniku szkody komunikacyjnej, podczas gdy zdarzenie to nie miało miejsca. Dodatkowo, T. G. miał wynająć pojazd zastępczy, za który ubezpieczyciel zapłacił 5 245,95 zł. Sąd Rejonowy w Kłodzku, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uniewinnił obu oskarżonych od popełnienia zarzucanego im czynu. Uzasadnienie opierało się na braku wystarczających dowodów winy. Sąd wskazał na wątpliwości co do rzetelności ustaleń ubezpieczyciela i opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, które opierały się na błędnych założeniach co do miejsca kolizji. Oskarżony F. F. wskazał miejsce zdarzenia jedynie w przybliżeniu, a na barierze energochłonnej znajdowało się wiele uszkodzeń, co utrudniało identyfikację tych pochodzących z konkretnej kolizji. Oskarżony T. G. nie został poproszony o wskazanie miejsca zdarzenia i z uwagi na upływ czasu nie był w stanie go precyzyjnie określić. Sąd podkreślił, że uszkodzenia pojazdu i bariery nie przystawały do siebie pod względem energetycznym, geometrycznym i wysokościowym, jednakże kluczowe znaczenie miało dokładne ustalenie miejsca zetknięcia się pojazdu z barierką, co nie zostało w sposób pewny wykazane. Zgodnie z zasadą rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 kpk), Sąd uniewinnił oskarżonych i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania, zasądzając jednocześnie od Skarbu Państwa na rzecz T. G. zwrot kosztów obrony.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający