II K 133/16

Sąd Rejonowy w ToruniuToruń2016-03-22

SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniurejonowy

kradzieżograniczenie wolnościnaprawienie szkodywspółsprawstwokarasąd rejonowytoruń

Podsumowanie

Sąd Rejonowy w Toruniu skazał dwóch oskarżonych za kradzież silników i elementów metalowych, wymierzając im kary ograniczenia wolności i nakazując solidarnie naprawić szkodę.

Dwóch oskarżonych, J.Ś. i G.G., zostało uznanych za winnych kradzieży trzech silników i elementów metalowych o wartości co najmniej 1300 zł. Sąd Rejonowy w Toruniu wymierzył im kary po 7 miesięcy ograniczenia wolności, polegające na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne, oraz zobowiązał ich solidarnie do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego B.P. w kwocie 1300 zł. Sąd zaliczył również oskarżonym okres zatrzymania na poczet orzeczonej kary.

Sąd Rejonowy w Toruniu rozpoznał sprawę przeciwko J.Ś. i G.G., oskarżonym o kradzież trzech silników i elementów metalowych o wartości co najmniej 1300 zł we wrześniu 2015 roku. Oskarżeni zostali uznani za winnych popełnienia czynu z art. 278 § 1 kk. Sąd, działając na podstawie art. 37a kk, art. 278 § 1 kk, art. 34 § 1 kk i art. 34 § 1a pkt 1 kk, wymierzył każdemu z oskarżonych karę 7 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 kk, sąd zobowiązał oskarżonych solidarnie do zapłaty kwoty 1300 zł na rzecz pokrzywdzonego B.P. tytułem naprawienia szkody. Na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności, na podstawie art. 63 § 1 kk, zaliczono oskarżonym okres zatrzymania, przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada dwóm dniom kary ograniczenia wolności. Ze względu na trudną sytuację materialną, oskarżeni zostali zwolnieni od ponoszenia opłat i wydatków, które obciążyły Skarb Państwa. Uzasadnienie wyroku, ograniczone na podstawie art. 423 § 1a kpk, wskazuje, że przy wymiarze kary uwzględniono uprzednią karalność J.Ś. oraz fakt przyznania się do winy przez obu oskarżonych, a także niekaralność G.G. Kara ograniczenia wolności została uznana za adekwatną, biorąc pod uwagę cele kary i koszty utrzymania w zakładzie karnym. Sąd odniósł się również do kwestii obowiązku naprawienia szkody jako środka kompensacyjnego, wskazując na zmiany w prawie od 1 lipca 2015 roku i możliwość orzekania odsetek, jednak w niniejszej sprawie strony nie uzgodniły kwestii odsetek, a sąd nie miał możliwości orzeczenia ich z urzędu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Kara ograniczenia wolności w wymiarze 7 miesięcy, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne, jest adekwatna, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, zawinienie oraz cele kary, a także fakt, że jest to kara pośrednia między grzywną a karą pozbawienia wolności.

Uzasadnienie

Sąd uznał karę ograniczenia wolności za właściwą, wskazując na jej dolegliwość, cele restrybutywny i prewencyjny, a także uniknięcie wad kary pozbawienia wolności, takich jak demoralizacja i wysokie koszty utrzymania. W przypadku sprawcy z recydywą, sąd podkreślił, że obecne przepisy nie pozwalają na warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności, a kara ograniczenia wolności jest alternatywą.

Strony

Nazwa	Typ	Rola
J. Ś.	osoba_fizyczna	oskarżony
G. G.	osoba_fizyczna	oskarżony
B. P.	osoba_fizyczna	pokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa	organ_państwowy	oskarżyciel publiczny

Przepisy (698)

Główne

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

Kradzież, czyli zabór w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej.

k.k. art. 37 § a

Kodeks karny

Podstawa do orzeczenia kary ograniczenia wolności.

k.k. art. 34 § 1

Kodeks karny