Orzeczenie · 2024-12-03

II GSK 443/24

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-12-03
NSAAdministracyjneWysokansa
prawo administracyjnepostępowanie administracyjneprawo miejscowealkoholzezwolenie na sprzedażuchwałastwierdzenie nieważnościskarga kasacyjnaNSA

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w Krakowie od wyroku WSA w Krakowie, który oddalił skargę prokuratora na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (GKRPA) opiniującego wniosek o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Prokurator podnosił, że GKRPA wydała opinię na podstawie uchwał Rady Gminy, które zostały później prawomocnie stwierdzone jako nieważne przez WSA. Prokurator argumentował, że stwierdzenie nieważności uchwał skutkuje nieważnością opinii wydanej na ich podstawie (skutek ex tunc). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając, że brak podstawy prawnej decyzji odnosi się do prawa obowiązującego w dniu jej wydania. Stwierdzenie nieważności uchwały w późniejszym terminie nie powoduje nieważności decyzji wydanej na jej podstawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Sąd I instancji powołał się na orzecznictwo NSA dotyczące skutków stwierdzenia nieważności planów zagospodarowania przestrzennego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku II GSK 443/24 oddalił skargę kasacyjną prokuratora. NSA podzielił stanowisko WSA, podkreślając, że art. 147 § 2 ppsa stanowi o 'wzruszeniu' rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a nie o ich nieważności. Wskazał, że 'wzruszenie' w postępowaniu administracyjnym oznacza tryb wznowienia postępowania (art. 145 kpa), a nie stwierdzenie nieważności (art. 156 kpa). NSA odniósł się również do uchwały I OPS 2/12, wyjaśniając, że nie ma ona zastosowania w tej sprawie, gdyż dotyczy innej problematyki niż skutki stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego dla późniejszych decyzji administracyjnych. NSA podkreślił, że ustawodawca rozróżnia sankcję nieważności i sankcję wzruszalności, wiążąc z nimi odrębne konsekwencje prawne.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 147 § 2 ppsa dotycząca skutków stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego dla późniejszych rozstrzygnięć administracyjnych oraz rozróżnienie między nieważnością a wzruszalnością decyzji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy akt prawa miejscowego został uznany za nieważny po wydaniu aktu administracyjnego opartego na tej podstawie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy przez sąd administracyjny po wydaniu przez organ administracji publicznej aktu (np. opinii) opartego na tej uchwale, skutkuje nieważnością tego późniejszego aktu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, stwierdzenie nieważności uchwały stanowiącej podstawę prawną decyzji lub postanowienia, jeśli nastąpiło po wydaniu tego aktu, nie powoduje automatycznie jego nieważności. Brak podstawy prawnej odnosi się do prawa obowiązującego w dniu wydania aktu.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że art. 147 § 2 ppsa stanowi o 'wzruszeniu' rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, co oznacza tryb wznowienia postępowania, a nie stwierdzenie nieważności. Stwierdzenie nieważności uchwały po wydaniu opinii nie implikuje nieważności tej opinii, ponieważ prawo obowiązujące w dniu wydania opinii było przestrzegane.

Jak należy interpretować pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 ppsa w kontekście skutków stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 ppsa należy interpretować jako tryb wznowienia postępowania administracyjnego (uregulowany w kpa), a nie jako tryb stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego (uregulowany w art. 156 kpa).

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że ustawodawca rozróżnia sankcję nieważności i sankcję wzruszalności, wiążąc z nimi odrębne konsekwencje prawne. 'Wzruszenie' odnosi się do wad postępowania, które mogą wpłynąć na wynik, podczas gdy nieważność dotyczy wad tkwiących w samym akcie. Uchwała I OPS 2/12 nie ma zastosowania, gdyż dotyczy innej problematyki.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Prokuratora Okręgowego w Krakowie.

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 147

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 5 i 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.w.t.p.a. art. 18 § ust. 3a

Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

k.p.a. art. 156 § par. 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145 § par. 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy po wydaniu opinii przez komisję ds. problemów alkoholowych nie powoduje nieważności tej opinii, gdyż brak podstawy prawnej odnosi się do prawa obowiązującego w dniu wydania aktu. • Pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 ppsa oznacza tryb wznowienia postępowania, a nie stwierdzenie nieważności.

Odrzucone argumenty

Opinia GKRPA wydana na podstawie uchwał rady gminy, które zostały później uznane za nieważne, powinna być stwierdzona jako nieważna (skutek ex tunc). • Pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 ppsa powinno obejmować również stwierdzenie nieważności.

Godne uwagi sformułowania

brak podstawy prawnej odnosić można tylko do naruszenia prawa obowiązującego w dniu wydania przez organ decyzji • ustawodawca nie przewidział wprost w przepisach ppsa, kpa, czy też w przepisie szczególnym (art. 156 § 1 pkt 7 kpa) konsekwencji prawnych stwierdzenia nieważności uchwały, w tym ich wpływu na ostateczne decyzje wydane na jej podstawie • operując na gruncie art. 147 § 2 ppsa pojęciem 'wzruszenia w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym', racjonalnie działający ustawodawca uwzględniał znaczenie konsekwencji wynikających z różnic między istotnymi wadami decyzji administracyjnej lub postanowienia (art. 156 § 1 kpa) oraz istotnymi wadami postępowania, w którym zostały one wydane (art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145aa § 1 i art. 145b § 1 kpa)

Skład orzekający

Małgorzata Korycińska

przewodniczący sprawozdawca

Marcin Kamiński

członek

Wojciech Sawczuk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 147 § 2 ppsa dotycząca skutków stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego dla późniejszych rozstrzygnięć administracyjnych oraz rozróżnienie między nieważnością a wzruszalnością decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy akt prawa miejscowego został uznany za nieważny po wydaniu aktu administracyjnego opartego na tej podstawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie administracyjnym, która ma praktyczne znaczenie dla oceny legalności decyzji wydawanych na podstawie aktów prawa miejscowego. Wyjaśnia, jak sądy podchodzą do skutków stwierdzenia nieważności uchwał po wydaniu decyzji.

Nieważna uchwała, ważna opinia? NSA wyjaśnia skutki prawne.

Sektor

administracyjne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst