II GSK 2098/21

Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na M.F. za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Kontrola celna ujawniła dwa automaty gotowe do gry w lokalu dzierżawionym przez M.F. Organ pierwszej instancji nałożył karę, uznając M.F. za urządzającego gry na podstawie umowy dzierżawy lokalu i późniejszej umowy najmu części powierzchni z P. Sp. z o.o., która miała prowadzić gry na automatach. WSA w Poznaniu oddalił skargę M.F., stwierdzając, że jego obowiązki jako wydzierżawiającego wykraczały poza typowe i pozostawały w związku z faktyczną pieczą nad urządzeniami, co czyniło go podmiotem współpracującym lub współorganizującym gry. W skardze kasacyjnej M.F. zarzucił naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 122, 187, 199, 181, 191 O.p.) poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodów (np. przesłuchania strony, zeznań świadków) i wadliwe ustalenie stanu faktycznego, a także naruszenie prawa materialnego (art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych) przez błędną wykładnię pojęcia 'urządzanie gier'. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie zostały należycie uzasadnione i nie wykazano ich istotnego wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do prawa materialnego, NSA potwierdził stanowisko WSA, że pojęcie 'urządzanie gier' obejmuje ogół czynności logistycznych i organizacyjnych umożliwiających realizację działalności hazardowej. W ocenie NSA, działania M.F. (umowa najmu z P. Sp. z o.o., uzależnienie czynszu od eksploatacji automatu, zapewnienie energii elektrycznej, dostępu dla serwisu, zgoda na używanie kluczy) świadczyły o jego aktywnej postawie i ekonomicznym zainteresowaniu działalnością, co wykraczało poza zwykłe obowiązki wynajmującego i stanowiło współorganizowanie gier. Sąd podkreślił, że ustalenia faktyczne, w tym dowód z eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych, były wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający