Orzeczenie · 2025-10-16

II GSK 1120/25

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-10-16

NSAtransportoweWysokansa

ruch drogowyrejestracja pojazduhomologacjaprawo unijneciągnik rolniczyprawo o ruchu drogowymkodeks postępowania administracyjnegoNSAWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki K. W. Sp. z o.o. Sp. k. od wyroku WSA w Szczecinie, który uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie. WSA uznał, że Starosta Wałecki dopuścił się rażącego naruszenia prawa, rejestrując ciągnik rolniczy sprowadzony z kraju spoza UE bez wymaganego dokumentu homologacji (świadectwa zgodności WE lub równoważnego). Prokurator Rejonowy w Wałczu wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej, wskazując na naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym. SKO stwierdziło brak przesłanek do stwierdzenia nieważności, uznając naruszenie za nie-rażące. WSA uchylił decyzję SKO, podkreślając, że brak dokumentu homologacji był oczywistym naruszeniem prawa, ale jednocześnie wskazał, że nie każde oczywiste naruszenie jest rażące i wymaga oceny skutków społeczno-gospodarczych. Spółka w skardze kasacyjnej zarzuciła WSA błędną wykładnię art. 156 § 1 pkt 2 KPA oraz art. 72 P.r.d., twierdząc, że naruszenie nie było rażące z powodu wątpliwości interpretacyjnych. NSA oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA. Sąd uznał, że naruszenie przepisów było oczywiste, a przepisy rozporządzenia UE nr 167/2013 w sprawie homologacji pojazdów rolniczych są jednoznaczne i wymagały przedstawienia dokumentu homologacji dla pojazdu nowego, sprowadzonego z kraju spoza UE. NSA wyjaśnił również, że naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 KPA stanowi podstawę materialnoprawną, a nie procesową, co wpływa na sposób oceny przez sąd administracyjny.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących homologacji i rejestracji pojazdów sprowadzanych z państw trzecich, zwłaszcza w kontekście prawa UE.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji rejestracji ciągnika rolniczego, ale zasady interpretacji przepisów UE i krajowych mogą mieć szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy rejestracja ciągnika rolniczego sprowadzonego z kraju spoza UE, który nie był wcześniej zarejestrowany w Polsce, wymaga przedstawienia dokumentu homologacji zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, rejestracja takiego pojazdu wymaga przedstawienia dokumentu homologacji, zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym i rozporządzenia UE nr 167/2013.

Uzasadnienie

NSA uznał, że przepisy Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzenia UE nr 167/2013 jednoznacznie wymagają dokumentu homologacji dla nowego pojazdu rolniczego sprowadzonego z kraju spoza UE, który jest rejestrowany po raz pierwszy w UE. Brak takiego dokumentu stanowi oczywiste naruszenie prawa.

Czy oczywiste naruszenie prawa przez organ administracji, polegające na braku wymaganych dokumentów do rejestracji pojazdu, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 KPA?

Odpowiedź sądu

Oczywiste naruszenie prawa może stanowić rażące naruszenie prawa, jeśli spełnione są dodatkowe przesłanki, w tym wywołuje skutki społeczno-gospodarcze, które czynią niemożliwym do zaakceptowania utrzymanie decyzji w obrocie prawnym. Jednakże w tej sprawie NSA skupił się na jednoznaczności przepisów, a nie na ocenie skutków.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że 'skomplikowany proces wykładni' nie jest tym samym co istotne wątpliwości interpretacyjne. W tej sprawie, wobec jednoznaczności przepisów UE i krajowych, naruszenie było oczywiste. Sąd nie rozstrzygnął bezpośrednio kwestii rażącego charakteru naruszenia w kontekście skutków, skupiając się na oczywistości naruszenia przepisów materialnych.

Jaka jest podstawa prawna uchylenia decyzji przez WSA w przypadku stwierdzenia naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 KPA?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Podstawą prawną uchylenia decyzji przez WSA w przypadku stwierdzenia naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 KPA (który jest przepisem materialnoprawnym) powinien być art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a nie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że art. 156 § 1 pkt 2 KPA jest przepisem materialnoprawnym dotyczącym podstaw stwierdzenia nieważności decyzji, a nie przepisem postępowania. W związku z tym, uchylenie decyzji na podstawie tego przepisu powinno nastąpić w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a nie lit. c), co zwalnia sąd z obowiązku wykazywania wpływu naruszenia na wynik sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną spółki od wyroku WSA.

Przepisy (16)

Główne

p.r.d. art. 72 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

p.r.d. art. 72 § ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

rozporządzenie 167/2013 art. 1 § ust. 1