II FSK 735/23Oddalenie skargi kasacyjnej podatek dochodowy 48

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną E. B. od wyroku WSA w Łodzi, który oddalił skargę podatniczki na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS). Spór dotyczył możliwości kontynuowania amortyzacji lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. w ramach działalności gospodarczej, po zmianie przepisów, która ograniczyła tę możliwość do końca 2022 r. Skarżąca argumentowała, że nowe przepisy naruszają zasadę ochrony praw nabytych i konstytucyjną zasadę niedziałania prawa wstecz. DKIS wydał interpretację uznającą stanowisko podatniczki za nieprawidłowe, wskazując, że organ interpretacyjny nie jest kompetentny do oceny zgodności przepisów z Konstytucją. WSA w Łodzi oddalił skargę, podzielając stanowisko DKIS i podkreślając, że postępowanie interpretacyjne nie jest właściwym trybem do kwestionowania konstytucyjności prawa. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie prawa materialnego (art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej w zw. z art. 22c pkt 2 u.p.d.o.f.) oraz przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 14b § 1 O.p.). NSA uznał skargę kasacyjną za bezzasadną. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem sformalizowanym i wymaga precyzyjnego wskazania naruszeń prawa materialnego i procesowego. W ocenie NSA, zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego były niezasadne, ponieważ instytucja interpretacji indywidualnej nie służy identyfikowaniu przepisów budzących wątpliwości co do ich zgodności z Konstytucją, a organ interpretacyjny nie jest do tego kompetentny. Sąd wskazał, że WSA nie naruszył przepisów postępowania, a interpretacja indywidualna prawidłowo ograniczyła się do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, NSA stwierdził, że skarga kasacyjna była obarczona deficytami formalnymi, ponieważ nie sprecyzowano brzmienia przepisów, nie nawiązano do przepisów Konstytucji RP, na których opierało się stanowisko strony, a argumentacja opierała się na przepisach dotyczących innych instytucji. NSA podkreślił, że bezpośrednim przedmiotem zaskarżenia jest wyrok WSA, a nie interpretacja organu, i że zarzuty powinny być formułowane w odniesieniu do błędów sądu, a nie organu. Sąd uznał, że treść art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej jest jednoznaczna i nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, a dla skutecznego kwestionowania jej 'niekonstytucyjności' konieczne było wskazanie na konkretny przepis Konstytucji RP. Wobec powyższego, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający