II FSK 2586/18Podatek od nieujawnionych zrodel przychodów wycena mienia

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r., od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z przepisami Ordynacji podatkowej (art. 120, 121, 122, 181, 188, 191 O.p.), wskazując na błędy w ustaleniach faktycznych i sposobie prowadzenia postępowania przez organy podatkowe. Ponadto, zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 20 ust. 1 i art. 25b ust. 1 oraz art. 25g ust. 6 w zw. z art. 19 ustawy o PIT, poprzez zastosowanie przepisów, gdy nie było ku temu podstaw, a także przyjęcie ceny kosztorysowej zamiast rynkowej przy wycenie mienia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że WSA prawidłowo ocenił ustalenia faktyczne organów podatkowych, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych są chybione, gdyż uwzględniono twierdzenia skarżącego dotyczące m.in. samodzielnego wykonania robót budowlanych i darowizn. Sąd odniósł się również do kwestii opinii biegłego, uznając ją za prawidłową i pełną. W odniesieniu do prawa materialnego, NSA wyjaśnił, że definicja wydatku w kontekście ustalania nadwyżki wydatku nad przychodami odnosi się do wartości zgromadzonego mienia lub wydatkowanych środków, a w przypadku budowy domu, prawidłowe jest ustalanie kosztów wykonania prac. Sąd podzielił stanowisko WSA, że organy prawidłowo zastosowały art. 25d i art. 25g ust. 6 u.p.d.o.f.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający