Orzeczenie · 2017-07-18

II FSK 1704/15Przekazanie środków nie darowizną rekompensata zabużańska

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2017-07-18
NSAPodatkoweWysokansa
podatek od spadków i darowizndarowiznarekompensatamienie zabużańskiepełnomocnictwokodeks cywilnyordynacja podatkowaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiNSA

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła opodatkowania kwoty 2.135.400 zł podatkiem od spadków i darowizn. Skarżący R. S. otrzymał tę kwotę od E. B., która uzyskała rekompensatę z tytułu mienia zabużańskiego. Organy podatkowe uznały tę transakcję za darowiznę, co skutkowało ustaleniem zobowiązania podatkowego w wysokości 424.866 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję organu podatkowego, wskazując na potrzebę dalszego wyjaśnienia charakteru prawnego przekazania środków, sugerując, że mogło ono wynikać z wcześniejszego porozumienia związanego z rekompensatą. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej, oddalił ją. Sąd uznał, że zaskarżone orzeczenie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy przekazanie kwoty 2.135.400 zł stanowiło darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego. NSA stwierdził, że majątek E. B. nie powiększył się o tę kwotę, a analiza dokumentów wskazuje, że intencją stron nie było nieodpłatne przeniesienie własności. Sąd powołał się na art. 65 § 2 KC, podkreślając znaczenie faktycznych okoliczności i zamiarów stron. Stwierdzono, że przekazanie środków miało związek z upoważnieniem E. B. do uzyskania całej rekompensaty w imieniu m.in. R. S., a następnie jej zwrotem. NSA odwołał się do wcześniejszego wyroku dotyczącego R. S. w podobnej sprawie, uznając, że mamy do czynienia z 'pełnomocnictwem wspólnym' i że E. B. nie uzyskała dla siebie części rekompensaty należnej R. S. Sąd podkreślił również, że art. 4 ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP, który stanowi, że prawo do rekompensaty jest niezbywalne, dotyczy osób uprawnionych i nie wyklucza porozumień między nimi. W konsekwencji, NSA uznał, że przekazanie kwoty nie było darowizną i oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, że przekazanie środków pieniężnych między osobami uprawnionymi do rekompensaty z tytułu mienia zabużańskiego, na podstawie wcześniejszego porozumienia, nie jest darowizną i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Interpretacja art. 4 ustawy o realizacji prawa do rekompensaty.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji związanej z mieniem zabużańskim i rekompensatami, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie do innych typów transakcji.

Zagadnienia prawne (2)

Czy przekazanie środków pieniężnych przez osobę, która uzyskała rekompensatę z tytułu mienia zabużańskiego, na rzecz innej osoby, która ją do tego upoważniła, stanowi darowiznę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przekazanie środków pieniężnych w takich okolicznościach nie stanowi darowizny, lecz zwrot części uzyskanej rekompensaty.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe jest ustalenie rzeczywistej woli stron i charakteru prawnego czynności. Analiza dokumentów i okoliczności faktycznych wskazuje, że intencją stron nie było nieodpłatne świadczenie, lecz rozliczenie uzyskanej rekompensaty na podstawie wcześniejszego upoważnienia. Przekazanie środków nie spowodowało zmniejszenia majątku darczyńcy w rozumieniu art. 888 § 1 KC.

Czy art. 4 ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP, stanowiący o niezbywalności prawa do rekompensaty, wyklucza możliwość zawierania porozumień między osobami uprawnionymi co do sposobu jej uzyskania i podziału?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten nie wyklucza takich porozumień między osobami uprawnionymi.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że niezbywalność prawa do rekompensaty dotyczy osób uprawnionych i nie podlega zbyciu na rzecz osób trzecich, ale nie dotyczy to porozumień między samymi osobami uprawnionymi, które mają na celu np. usprawnienie postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku WSA, który uchylił decyzję organu podatkowego ustalającą zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn.

Przepisy (24)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.s.d. art. 1 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

u.p.s.d. art. 5

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

u.p.s.d. art. 6 § ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

u.p.s.d. art. 4 § ust. 1 pkt 16

Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

u.p.n.p.g. art. 3 § ust. 2

Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej

u.p.n.p.g. art. 4 § ust. 1

Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej

k.c. art. 888 § § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

Darowizna to bezpłatne świadczenie kosztem majątku darczyńcy. Aby doszło do zmniejszenia majątku darczyńcy, najpierw musiałoby nastąpić jego powiększenie.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 204 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

o.p. art. 122

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 180

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 187 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 121

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 229

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 200 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 200 § § 2 pkt 3

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 123 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

u.p.n.p.g. art. 4

Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej

k.c. art. 65 § § 2

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

Nakazuje brać pod uwagę przy wykładni umowy okoliczności faktyczne i prawne towarzyszące jej zawarciu oraz cel umowy.

k.c. art. 58 § § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przekazanie kwoty 2.135.400 zł przez E. B. na rzecz R. S. nie stanowiło darowizny, lecz zwrot części rekompensaty z tytułu mienia zabużańskiego, na podstawie wcześniejszego porozumienia i upoważnienia. • Prawo do rekompensaty, choć niezbywalne, może być przedmiotem porozumień między osobami uprawnionymi w celu usprawnienia postępowania.

Odrzucone argumenty

Organy podatkowe błędnie zakwalifikowały przekazanie środków jako darowiznę, nie badając rzeczywistej woli stron i celu transakcji. • WSA błędnie uchylił decyzję organu podatkowego, nakazując dodatkowe postępowanie wyjaśniające, podczas gdy sprawa była dostatecznie wyjaśniona.

Godne uwagi sformułowania

nie ma wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do powiększenia się majątku E. B. o kwotę 2.135.400 zł, w związku z częścią rekompensaty przypadającej R. S. • właściwa causa (przyczyna zawarcia) omawianej umowy, błędnie nazwanej przez strony 'darowizną' była zupełnie inna, niż jej zapisy w części odnoszące się do zapisów o darowiźnie w tejże umowie. • przypadek tzw. pełnomocnictwa wspólnego • trudno zresztą wyobrazić sobie, by wolą osoby dokonującej wskazania miało być zrzeczenie się przysługującego jej prawa do rekompensaty za tzw. mienie zabużańskie.

Skład orzekający

Sławomir Presnarowicz

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Wolf-Kalamala

sędzia

Maciej Kurasz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że przekazanie środków pieniężnych między osobami uprawnionymi do rekompensaty z tytułu mienia zabużańskiego, na podstawie wcześniejszego porozumienia, nie jest darowizną i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Interpretacja art. 4 ustawy o realizacji prawa do rekompensaty."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji związanej z mieniem zabużańskim i rekompensatami, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie do innych typów transakcji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy nietypowego przypadku rozliczenia rekompensaty za mienie zabużańskie, gdzie kluczowe jest ustalenie rzeczywistej woli stron zamiast formalnej nazwy umowy. Pokazuje, jak sąd bada istotę transakcji, a nie tylko jej pozory.

“Darowizna czy zwrot rekompensaty? Sąd NSA rozstrzyga o podatku od mienia zabużańskiego.”

Dane finansowe

WPS: 424 866 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst