II FSK 1202/22

Naczelny Sąd Administracyjny2025-06-11

NSApodatkowensa

podatek dochodowyPITpłatniknieodpłatne świadczeniaszkoleniawspółpracownicyB2Binterpretacja podatkowaprzychód z działalności gospodarczej

Podsumowanie

NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę spółki, uznając, że Dyrektor KIS prawidłowo zinterpretował brak obowiązków płatnika w zakresie szkoleń dla współpracowników prowadzących własną działalność gospodarczą.

Spółka N. S.A. zapytała o obowiązki płatnika w związku z kosztami szkoleń dla współpracowników prowadzących własną działalność gospodarczą (B2B). Dyrektor KIS uznał, że spółka nie ma takich obowiązków, ponieważ świadczenia te stanowią przychód z działalności gospodarczej współpracowników, a nie przychód z innych źródeł, od którego płatnik miałby obowiązek poboru podatku. WSA uchylił interpretację, zarzucając organowi naruszenie przepisów proceduralnych z powodu niewystarczającego uzasadnienia. NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że interpretacja była prawidłowa, a WSA błędnie uznał naruszenie przepisów proceduralnych, ponieważ kluczowe dla sprawy było ustalenie statusu spółki jako płatnika, a nie kwalifikacja samych szkoleń.

Spółka N. S.A., działająca w branży programistycznej, zwróciła się o interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Głównym przedmiotem zapytania było ustalenie, czy wartość kosztów szkoleń specjalistycznych, które spółka zapewnia swoim współpracownikom prowadzącym własną działalność gospodarczą (model B2B), stanowi dla tych współpracowników przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a w konsekwencji, czy na spółce jako płatniku ciążą obowiązki związane z rozliczeniem tego przychodu (np. sporządzenie PIT-11). Spółka stała na stanowisku, że koszty szkoleń nie stanowią przychodu dla współpracowników, powołując się na przepisy dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych oraz Kodeks cywilny, traktując szkolenia jako narzędzie do realizacji usługi. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Organ wskazał, że wartość szkoleń stanowi przysporzenie majątkowe dla współpracowników i powinna być kwalifikowana jako przychód z działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.), a nie z innych źródeł. Kluczowe było jednak stwierdzenie DKIS, że żaden przepis nie nakłada na podmiot obowiązków płatnika w stosunku do przychodów uzyskiwanych przez innych podatników z tytułu prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W związku z tym, na spółce nie ciążyły obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację, uznając, że organ naruszył przepisy Ordynacji podatkowej (art. 14c § 1 i 2, art. 120, art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p.) z powodu niewystarczającego i niepełnego uzasadnienia, które nie odnosiło się w wystarczającym stopniu do stanu faktycznego i stanowiska spółki. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA. Sąd kasacyjny uznał, że skarga kasacyjna organu była zasadna. NSA podkreślił specyfikę postępowania w sprawach interpretacji indywidualnych, gdzie granice sprawy wyznacza wnioskodawca. W ocenie NSA, kluczowe znaczenie dla sprawy miało to, czy na spółce ciążą obowiązki płatnika, a nie sama kwalifikacja szkoleń. DKIS prawidłowo zinterpretował, że spółka nie jest płatnikiem w tym zakresie, ponieważ świadczenia te stanowią przychód z działalności gospodarczej współpracowników, a oni sami są zobowiązani do samoopodatkowania. WSA błędnie uznał naruszenie przepisów proceduralnych, gdyż interpretacja DKIS była wystarczająca w kontekście zadanego pytania o status płatnika. W konsekwencji, NSA oddalił skargę spółki i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz organu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, koszty szkoleń ponoszone przez spółkę na rzecz współpracowników prowadzących własną działalność gospodarczą nie rodzą po stronie spółki obowiązków płatnika ani obowiązków informacyjnych. Świadczenia te stanowią przychód z działalności gospodarczej współpracowników, którzy są zobowiązani do ich samoopodatkowania.

Uzasadnienie

NSA uznał, że kluczowe dla sprawy było ustalenie statusu spółki jako płatnika. Ponieważ świadczenia szkoleniowe dla współpracowników B2B kwalifikują się jako przychód z ich własnej działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.), a nie z innych źródeł, spółka nie ma obowiązku poboru zaliczek ani sporządzania informacji PIT-11. Obowiązek prawidłowej kwalifikacji tych przychodów spoczywa na samych współpracownikach.