II CZ 89/08

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę C.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Głównym powodem odrzucenia było to, że skarga została sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, co jest wymogiem formalnym dla tego typu pism procesowych. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu argumentował, że skarżący powinien był zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych lub do wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem. W uzasadnieniu wskazano, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest pismem inicjującym postępowanie przed Sądem Najwyższym i podlega szczególnym wymogom formalnym, w tym wymogowi sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c. w zw. z art. 4245 k.p.c.). Niezachowanie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi bez możliwości jej uzupełnienia, zgodnie z art. 4246 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy powołał się na utrwalony pogląd, że wymóg sporządzenia pisma przez profesjonalnego pełnomocnika wynika z konieczności zapewnienia właściwego formułowania i argumentowania pism procesowych w postępowaniach o szczególnym charakterze. Podkreślono, że wyłączenie możliwości osobistego sporządzenia skargi przez stronę wyklucza możliwość podejmowania działań w celu ustanowienia adwokata lub radcy prawnego na tym etapie postępowania. Sąd uznał, że zbędne było wzywanie skarżącego do złożenia odpisu skargi, skoro podlegała ona odrzuceniu, jednak nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie. W konsekwencji, zażalenie zostało oddalone.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający