II CZ 89/08

Sygn. akt II CZ 89/08 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 20 stycznia 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Helena Ciepła (przewodniczący) 
SSN Jan Górowski 
SSA Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie ze skargi C.D. 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku  
Sądu Apelacyjnego z dnia 25 stycznia 2007r., sygn. akt [..]  
wydanego w sprawie z powództwa C.K. 
przeciwko C.D. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 20 stycznia 2009 r., 
zażalenia pozwanego  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanego 
C.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z 
dnia 25 stycznia 2007 r. wydanego w sprawie sygn. akt [...] z uwagi na to, że 
została sporządzona osobiście przez skarżącego. 
 
W zażaleniu ustanowiony dla skarżącego radca prawny domagał się 
uchylenia postanowienia, zarzucając, że po wniesieniu osobistej skargi przez C.D. 
został on wezwany przez Sąd Apelacyjny do uzupełnienia jej braków jedynie przez 
złożenie odpisu. 
Niepodpisanie tego pisma przez adwokata lub radcę prawnego stanowiło brak 
formalny, do uzupełnienia którego wnoszący je powinien być wezwany przez Sąd 
albo postępowanie należało zawiesić na podstawie art.1751 k.p.c. do czasu 
wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. 
 
Sąd Najwyższy zważył co następuje: 
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie jest 
prawidłowe. 
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu drugiej 
instancji należy do pism procesowych obwarowanych szczególnymi wymogami 
(art.  4245 k.p.c.), gdyż inicjuje postępowanie przed Sądem Najwyższym. Zatem 
zgodnie z art. 871 k.p.c. wniesiona być powinna przez adwokata lub radcę 
prawnego, jeśli strona nie ma kwalifikacji przewidzianych § 2 tego przepisu. 
Skutek związany z niezachowaniem tego wymogu przewidziany został art. 4246 § 3 
k.p.c. bez możliwości „usunięcia” go. Jedynie w odniesieniu do warunków 
formalnych opisanych art. 4246 § 2 k.p.c. dopuszczone zostało wzywanie 
o  poprawienie lub uzupełnienie skargi.  
Wskazać należy na, podzielany  przez  Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie, pogląd 
wyrażony w postanowieniu  Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 1998 r. III CKN 
935/98, niepubl., który dotyczy w prawdzie innego pisma (kasacji), ale również 
związanego z wymogiem sporządzenia go przez wymienionych pełnomocników, 

 
3 
co  podyktowane jest ograniczeniem zdolności postulacyjnej strony w tym  
postępowaniu.  
Nie znajduje zatem uzasadnienia stanowisko żalącego się, że uniemożliwiono mu 
podpisanie skargi, skoro w art. 871 § 1 k.p.c. mowa jest o sporządzeniu pisma 
przez adwokata lub radcę prawnego. 
Wyłączenie możliwości opracowania skargi osobiście przez stronę wynika 
z  konieczności dokonania tego przez osoby zawodowo przygotowane do 
właściwego formułowania i argumentowania pism procesowych.      
Już postanowieniu z 14 listopada 1997 r. III CZ 84/97 (Prok. i Pr. 1998/5/40) Sąd 
Najwyższy wypowiedział się, że „poparcie” przez adwokata (radcę prawnego) 
kasacji wniesionej przez stronę, która nie ma kwalifikacji do dokonywania tego 
osobiście, nie spełnia wymogu sporządzenia. Pogląd ten znajduje zastosowanie 
także w odniesieniu do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnego wyroku. 
Wskazany 
obowiązek 
odrzucenia 
osobistej 
skargi 
strony 
wyklucza 
możliwość podejmowania działań w celu ustanowienia adwokata lub radcy, co było 
niezbędne na etapie zaskarżania kwestionowanego postanowienia. 
Zawieszenie postępowania w oparciu o art. 1751 k.p.c. do czasu wyznaczenia 
pełnomocnika z urzędu, niezależnie od tego, że jako uregulowanie szczególne nie 
może być przyjmowane w innych sytuacjach, niż w nim powołane, to nie ma 
zastosowania do postępowania, które skutecznie nie zostało jeszcze wszczęte. 
Nie mogłoby zresztą również dojść do zmiany treści pisma, które było przedmiotem 
odrzucenia.  
Rację ma żalący się, że zbędne było wzywanie skarżącego do złożenia odpisu jego 
osobistej skargi, skoro podlegała ona odrzuceniu, co jednak nie miało wpływu na 
treść postanowienia i dalszy bieg postępowania.   
 
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 
39814 w związku z art. 42412  oraz art. 3941 § 3 k.p.c.