II C 2939/22

Powód L. Sp. z o.o. wniósł pozew o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, domagając się zasądzenia od pozwanego P. P. S.A. kwoty 10 596,30 zł wraz z odsetkami, tytułem zwrotu kosztów kredytu konsumenckiego na podstawie umowy cesji wierzytelności. Powód twierdził, że pozwany bank naruszył obowiązki informacyjne przy zawieraniu umowy kredytu konsumenckiego, co uzasadnia skorzystanie z sankcji kredytu darmowego. Sąd wydał nakaz zapłaty, ale pozwany wniósł skuteczny sprzeciw, podnosząc m.in. zarzut braku legitymacji czynnej powoda. Sąd, rozpoznając sprawę, w pierwszej kolejności odniósł się do zarzutu braku legitymacji procesowej powoda, uznając go ostatecznie za chybiony w zakresie nieważności umowy cesji. Jednakże, powództwo podlegało oddaleniu z powodu nieważności pełnomocnictwa ogólnego udzielonego powodowi przez konsumenta, które nie zostało złożone na piśmie, a jedynie w formie elektronicznej bez kwalifikowanego podpisu. Zgodnie z art. 99 § 2 k.c., pełnomocnictwo ogólne wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. Nieważne pełnomocnictwo uniemożliwiło skuteczne złożenie przez powoda oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego w imieniu konsumenta. Sąd pokrótce odniósł się również do zarzutów dotyczących naruszeń obowiązków informacyjnych przez bank, uznając je za niezasadne. W ocenie sądu, umowa kredytu zawierała wymagane informacje, a zarzucane uchybienia nie stanowiły podstawy do skorzystania z sankcji kredytu darmowego. Dodatkowo, sąd wskazał, że powództwo podlegało oddaleniu również z powodu nieudowodnienia roszczenia co do wysokości, gdyż powód nie przedstawił dowodów pozwalających na weryfikację prawidłowości naliczonych kwot. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający