II AKz 358/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Krakowie rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego Z. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 9 września 2015 roku, sygn. akt III Kop 50/14, dotyczące przyjęcia do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Republiki Włoskiej. Sąd Okręgowy orzekł o przejęciu do wykonania kary 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, kwalifikując czyn według prawa polskiego jako przestępstwo z art. 207 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k. i art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Obrońca skazanego wniósł zażalenie, zarzucając obrazę art. 607s § 4 k.p.k., art. 114 § 4 k.k. oraz art. 10 i 12 konwencji o przekazywaniu osób skazanych. Argumentował, że sąd polski mógł zmienić karę na łagodniejszą, zwłaszcza że skazany nie brał udziału w procesie włoskim z przyczyn od niego niezależnych. Sąd Apelacyjny, po analizie przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 607s § 3 i 4 k.p.k.) oraz konwencji o przekazywaniu osób skazanych, stwierdził, że polski sąd nie ma możliwości ingerencji w wysokość kary orzeczonej przez sąd państwa członkowskiego UE, chyba że przekracza ona górną granicę ustawowego zagrożenia według prawa polskiego. W tej sprawie kara orzeczona przez sąd włoski (5 lat i 6 miesięcy) była łagodniejsza niż hipotetyczna kara według prawa polskiego (6 lat i 7 miesięcy). Sąd Apelacyjny podkreślił, że przepisy te implementują decyzję ramową Rady UE nr 2002/584/WSiSW, która również nie przewiduje możliwości modyfikacji kary. Sąd oddalił również zarzut podwójnego postępowania (ne bis in idem), wskazując, że poprzednie postępowanie dotyczyło odmowy przekazania do Włoch, a obecne przejęcia kary do wykonania w Polsce. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, zasądził koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu i stwierdził, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przejęcia do wykonania kar orzeczonych w innych państwach UE na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności ograniczeń polskiego sądu w miarkowaniu kary.
Dotyczy specyficznej sytuacji przejęcia kary z państwa UE na podstawie ENA, gdy odmówiono przekazania skazanego obywatela polskiego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy polski sąd, przejmując do wykonania karę pozbawienia wolności orzeczoną przez sąd innego państwa członkowskiego UE, może zmienić jej wysokość na łagodniejszą, nawet jeśli skazany nie brał udziału w postępowaniu zagranicznym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, polski sąd nie ma możliwości ingerencji w wysokość kary orzeczonej przez sąd państwa członkowskiego UE, chyba że przekracza ona górną granicę ustawowego zagrożenia według prawa polskiego. W tym przypadku kara była łagodniejsza.
Uzasadnienie
Przepisy k.p.k. (art. 607s § 4) oraz decyzja ramowa Rady UE implementowana przez te przepisy, nie dopuszczają modyfikacji wysokości kary orzeczonej przez sąd państwa członkowskiego UE, poza przypadkiem przekroczenia górnej granicy ustawowego zagrożenia według prawa polskiego. Polski sąd jest związany orzeczeniem zagranicznym.
Czy stosowanie art. 114 § 4 k.k. (przekształcenie kary) jest możliwe w przypadku przejęcia do wykonania kary orzeczonej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 114 § 4 k.k. nie znajduje zastosowania w przypadku orzekania o przejęciu wykonania kary na podstawie art. 607s § 4 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy w postanowieniu I KZP 15/11 expressis verbis stwierdził, że art. 114 § 4 k.k. nie ma zastosowania w takich sytuacjach, a jedynie wysokość kary może być dostosowywana do prawa polskiego w określonych warunkach.
Czy postępowanie w sprawie przejęcia do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem włoskim jest dopuszczalne, jeśli wcześniej odmówiono przekazania skazanego do wykonania tej kary we Włoszech?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie jest dopuszczalne, ponieważ dotyczy innego przedmiotu – przejęcia kary do wykonania w Polsce, a nie odmowy przekazania do Włoch.
Uzasadnienie
Nie zachodzi przeszkoda ne bis in idem, gdyż poprzednie postępowanie dotyczyło odmowy przekazania do Włoch, a obecne orzeka o zasadności przejęcia kary do wykonania w Polsce. Są to konsekwencje odmowy przekazania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. R. | osoba_fizyczna | skazany |
| A. P. | osoba_fizyczna | radca prawny (pomoc prawna z urzędu) |
Przepisy (21)
Główne
k.p.k. art. 607s § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 607s § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 607s § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 607s § 4
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 611 § ts
Kodeks postępowania karnego
u.r.p. art. 22 § 3
Ustawa o radcach prawnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 12c § pkt 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 2 § ust. 3
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 197 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 611a § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 611 § tj
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 611 § c
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 114 § 4
Kodeks karny
Konwencja o przekazywaniu osób skazanych art. 10
Konwencja o przekazywaniu osób skazanych art. 11
Konwencja o przekazywaniu osób skazanych art. 12
Argumenty
Skuteczne argumenty
Polski sąd nie ma możliwości ingerencji w wysokość kary orzeczonej przez sąd państwa członkowskiego UE, poza przypadkami przekroczenia górnej granicy ustawowego zagrożenia według prawa polskiego. • Przepisy k.p.k. i decyzja ramowa UE implementują zasadę wzajemnego uznawania wyroków, ograniczając możliwość modyfikacji kary. • Art. 114 § 4 k.k. nie ma zastosowania w postępowaniu o przejęcie wykonania kary na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. • Nie zachodzi przeszkoda ne bis in idem, gdyż przedmiotem postępowania jest przejęcie kary do wykonania w Polsce, a nie odmowa przekazania do Włoch.
Odrzucone argumenty
Sąd polski mógł zmienić karę orzeczoną przez sąd włoski na łagodniejszą, zgodnie z polskimi przepisami, ze względu na niekaralność skazanego i jego nieobecność w procesie włoskim. • Zastosowanie art. 114 § 4 k.k. do zmiany kary. • Niedopuszczalność postępowania ze względu na wcześniejsze orzeczenie o odmowie przekazania.
Godne uwagi sformułowania
kara pozbawienia wolności podlegająca wykonaniu w Polsce określono na 5 lat i 6 miesięcy • brak zgody skazanego na przekazanie stanowi przesłankę obligatoryjnej odmowy jego wykonania • aktualizuje się powinność (...) przejęcia wykonania kary orzeczonej przez organ sądowy państwa wydania europejskiego nakazu aresztowania • ustawodawca co do zasady nie dopuszcza możliwości ingerowania przez sąd polski w karę prawomocnie orzeczoną w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej • kara pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności przejmowane do wykonania w Polsce (...) zostały orzeczone w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w wysokości przekraczającej górną granicę ustawowego zagrożenia • nie ma tu zatem podwójnego procedowania w tej samej sprawie, lecz konsekwencje odmowy przekazania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania orzekane są niejako wtórnie
Skład orzekający
Barbara Nita-Światłowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przejęcia do wykonania kar orzeczonych w innych państwach UE na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności ograniczeń polskiego sądu w miarkowaniu kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejęcia kary z państwa UE na podstawie ENA, gdy odmówiono przekazania skazanego obywatela polskiego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych zagadnień współpracy sądowej w UE i ograniczeń jurysdykcji krajowej w kontekście wykonywania zagranicznych kar. Pokazuje, jak prawo UE wpływa na polskie postępowanie karne.
“Czy polski sąd może złagodzić karę z Włoch? Wyrok Sądu Apelacyjnego wyjaśnia granice współpracy sądowej w UE.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.