II AKa 244/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonej K. P., która została skazana przez Sąd Okręgowy w Katowicach na karę 10 lat pozbawienia wolności za czyn z art. 148 § 1 kk (zabójstwo). Obrońca zarzucił naruszenie prawa materialnego (art. 23 § 2 kk, art. 15 § 2 kk), błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że nie nastąpił bezprawny zamach ze strony pokrzywdzonego, naruszenie prawa procesowego (art. 193 kpk, art. 201 kpk, art. 167 kpk, art. 211 kpk) poprzez nie dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego i pominięcie rozbieżności w protokole sekcji zwłok, a także rażącą surowość kary. Wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie, ewentualnie o zmianę kwalifikacji prawnej czynu na art. 165 § 3 kk lub nadzwyczajne złagodzenie kary. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 23 § 2 kk, sąd stwierdził, że przepis ten nie ma zastosowania do sprawcy pojedynczego, a kwestia czynnego żalu uregulowana jest w art. 15 kk. Sąd uznał, że choć oskarżona starała się zapobiec skutkowi (wzywała pomocy, reanimowała), to jej działania nie były wystarczające i właściwe, aby uzasadnić nadzwyczajne złagodzenie kary. Sąd podkreślił fakultatywność zastosowania art. 15 § 2 kk i brak podstaw do uznania, że popełniony czyn stanowił wyłom w zasługującej na aprobatę postawie sprawcy. Sąd odrzucił również argumentację obrony dotyczącą obrony koniecznej, wskazując na brak bezpośredniości zamachu ze strony pokrzywdzonego i fakt, że oskarżona sama sprowokowała konflikt. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się również sprzeczności w opiniach biegłych medycyny sądowej, uznając, że obrażenia zadane pokrzywdzonemu świadczą o czynnym mechanizmie i zamiarze pozbawienia życia. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, zasądzono koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżoną od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zabójstwa (art. 148 § 1 kk), czynnego żalu (art. 15 § 2 kk) oraz obrony koniecznej (art. 25 kk) w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, w którym sąd ocenił brak podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary i obrony koniecznej z uwagi na zachowanie oskarżonej i pokrzywdzonego.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zachowanie oskarżonej po zadaniu ciosu nożem, polegające na wezwaniu pomocy i próbie reanimacji, może stanowić podstawę do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 15 § 2 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ działania te nie były wystarczające i właściwe do zapobieżenia skutkowi, a także nie świadczyły o pozytywnej postawie sprawcy wobec czynu i dobra prawnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć oskarżona podjęła pewne działania po zadaniu ciosu, nie były one wystarczające do zapobieżenia śmierci pokrzywdzonego. Podkreślono fakultatywność nadzwyczajnego złagodzenia kary i konieczność oceny postawy sprawcy, która w tym przypadku nie zasługiwała na aprobatę.
Czy zachowanie oskarżonej, polegające na zadaniu ciosu nożem w klatkę piersiową, można ocenić w kategoriach obrony koniecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ brak było bezpośredniego zamachu ze strony pokrzywdzonego, a działanie oskarżonej było reakcją na nieaprobowane przez nią zachowanie pokrzywdzonego, a nie odparciem zamachu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że pokrzywdzony chciał wejść do swojego mieszkania, a szamotanina w drzwiach nie stanowiła bezpośredniego zamachu. Oskarżona wyrzuciła rzeczy pokrzywdzonego i nie chciała go wpuścić, a jej działanie nie wynikało ze świadomości obrony, lecz z negatywnej reakcji na zachowanie pokrzywdzonego. Brak było również bezwzględnej konieczności użycia noża.
Czy zachowanie oskarżonej, polegające na zadaniu ciosu nożem w klatkę piersiową, można zakwalifikować jako spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156 § 3 kk) zamiast zabójstwa (art. 148 § 1 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie oskarżonej należy kwalifikować jako zabójstwo z zamiarem ewentualnym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wykazał, dlaczego zachowanie oskarżonej oceniono jako działanie z zamiarem ewentualnym zabójstwa. Oskarżona świadomie wzięła do ręki nóż i z dużą siłą wbiła go w środek klatki piersiowej, co jest charakterystyczne dla zamiaru pozbawienia życia.
Czy doszło do naruszenia przepisów procesowych (art. 193 kpk, art. 201 kpk, art. 167 kpk, art. 211 kpk) poprzez nie dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego lekarza sądowego i pominięcie rozbieżności między protokołem sekcji zwłok a zeznaniami biegłej?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej w kierunku mechanizmu zadania ciosu było zbędne, gdyż ustalenia faktyczne należą do sądu. Biegła jednoznacznie określiła obrażenia i przyczynę śmierci, a opinie pisemna i ustna korespondowały ze sobą.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. P. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| D. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Tomasz Kurzępa | osoba_fizyczna | prokurator |
| I. K. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 23 § § 2
Kodeks karny
Nie znajduje zastosowania do sprawcy pojedynczego.
k.k. art. 15 § § 2
Kodeks karny
Przewiduje możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku do sprawcy, który starał się zapobiec skutkowi.
k.k. art. 165 § § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 193
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 211
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 25
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 3
Kodeks karny
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego art. 23 § 2 kk poprzez jego niezastosowanie. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający przyjęcie, iż nie nastąpił bezprawny zamach ze strony pokrzywdzonego. • Naruszenie prawa procesowego art. 193 kpk, art. 201 kpk w zw. z art. 167 kpk, art. 211 kpk w zw. z art. 5 § 2 l[l poprzez nie dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego lekarza sądowe i pominięcie rozbieżności między treścią protokołu sekcji zwłok a zeznaniami biegłej z rozprawy w zakresie ilości kanałów rany. • Rażąca surowość kary. • Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonej. • Przyjęcie kwalifikacji art. 165 § 3 kk. • Nadzwyczajne złagodzenie kary.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 23 kk nie znajduje zastosowania do sprawcy pojedynczego, gdyż wyraźnie mówi o współdziałającym, a zatem odnosi się wyłącznie do podżegacza i pomocnika oraz współsprawcy, sprawcy kierowniczego i sprawcy polecającego. • W stosunku do sprawcy pojedynczego problematyka czynnego żalu uregulowana została w art. 15 k.k. • Poza tym zgodnie z treścią art. 15 § 2 kk decyzja o nadzwyczajnym złagodzeniu kary ma charakter fakultatywny. • Niezbędnym elementem podmiotowym obrony koniecznej jest, aby akcja broniącego się wynikała ze świadomości, że odpiera on zamach i podyktowana była wolą obrony. • Tak bezwzględne zachowanie oskarżonej nie może korzystać z ochrony prawa i w żadnym razie nie może zostać uznane za legalne. • Biegła kategorycznie stwierdziła, że dwukrotne uszkodzenie żebra świadczy zdecydowanie o czynnym mechanizmie powstania obrażeń.
Skład orzekający
Michał Marzec
przewodniczący-sprawozdawca
Iwona Hyła
sędzia
Piotr Pośpiech
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zabójstwa (art. 148 § 1 kk), czynnego żalu (art. 15 § 2 kk) oraz obrony koniecznej (art. 25 kk) w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, w którym sąd ocenił brak podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary i obrony koniecznej z uwagi na zachowanie oskarżonej i pokrzywdzonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy zabójstwa i odrzucenia apelacji obrońcy, co zawsze budzi zainteresowanie. Analiza obrony koniecznej i czynnego żalu w kontekście przemocy domowej i alkoholizmu jest istotna z praktycznego punktu widzenia.
“Zabójstwo po awanturze: Sąd Apelacyjny nie złagodził kary mimo prób reanimacji i argumentów o obronie koniecznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.