I SA/WR 352/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi B. H. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Wrocławia z 1997 r. dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości. Podatniczka domagała się stwierdzenia nieważności decyzji, zarzucając jej wydanie bez podstawy prawnej i naruszenie dóbr osobistych. SKO odmówiło wszczęcia postępowania, uznając, że żądanie zostało zgłoszone po upływie rocznego terminu określonego w art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej (OP), w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2003 r. Podatniczka w odwołaniu argumentowała, że powinien mieć zastosowanie art. 250 § 1 OP lub nowsze brzmienie art. 249 § 1 OP przewidujące 5-letni termin, powołując się m.in. na uchwałę NSA FPK 4/00. SKO utrzymało w mocy swoją decyzję, wyjaśniając, że przepisy przejściowe ustawy nowelizującej OP nakazują stosowanie przepisów w brzmieniu obowiązującym przed 31 grudnia 2002 r. do decyzji ostatecznych wydanych przed tą datą. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd podkreślił, że spór ma charakter proceduralny i dotyczy zachowania terminu do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Stwierdził, że decyzja Prezydenta Wrocławia z 1997 r. została doręczona w [...]r., a wniosek o stwierdzenie nieważności złożono w [...]roku, co oznaczało przekroczenie rocznego terminu z art. 249 § 1 OP w brzmieniu obowiązującym do końca 2002 r. Sąd uznał, że uchwała NSA nie jest równoznaczna z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, co wykluczało zastosowanie art. 250 OP, a nowsze brzmienie art. 249 § 1 OP nie miało zastosowania ze względu na przepisy przejściowe i zasadę niedziałania prawa wstecz. W związku z tym, że wniosek był spóźniony, pozostałe zarzuty merytoryczne stały się bez znaczenia dla oceny legalności decyzji proceduralnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów przejściowych ustawy nowelizującej Ordynację podatkową w zakresie terminów do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznych, a także rozróżnienie między uchwałą NSA a orzeczeniem TK.
Dotyczy stanu prawnego obowiązującego do końca 2002 roku i specyficznej sytuacji wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej, złożony po upływie roku od jej doręczenia, podlega merytorycznemu rozpatrzeniu, jeśli został złożony po zmianie przepisów Ordynacji podatkowej wydłużającej ten termin do 5 lat?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek złożony po upływie rocznego terminu, określonego w art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do końca 2002 roku, podlega odrzuceniu, nawet jeśli został złożony po zmianie przepisów wprowadzającej 5-letni termin, ze względu na przepisy przejściowe.
Uzasadnienie
Przepisy przejściowe ustawy nowelizującej Ordynację podatkową nakazują stosowanie przepisów w brzmieniu obowiązującym przed 31 grudnia 2002 r. do decyzji ostatecznych wydanych przed tą datą, co oznacza, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z 1997 r. złożony w [...] roku był spóźniony w stosunku do rocznego terminu.
Czy uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego może być traktowana na równi z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego w kontekście stosowania art. 250 § 1 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała NSA nie może być traktowana na równi z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego w kontekście stosowania art. 250 § 1 Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
Art. 250 § 1 OP stosuje się w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji wydanych na podstawie przepisów prawnych, które utraciły moc lub zostały uchylone lub zmienione w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Uchwała NSA, nawet jeśli zmienia kierunek orzecznictwa, nie ma takiego skutku prawnego.
Czy zmiana brzmienia art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej od 1 stycznia 2003 r. (wydłużenie terminu do 5 lat) może być zastosowana do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej wydanej przed tą datą i złożonego przed tą datą?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nowsze brzmienie przepisu nie ma zastosowania ze względu na przepisy przejściowe i zasadę niedziałania prawa wstecz.
Uzasadnienie
Art. 24 § 1 ustawy zmieniającej Ordynację podatkową stanowi, że żądania dotyczące decyzji ostatecznych wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej podlegają rozpatrzeniu według przepisów obowiązujących przed tą zmianą. Dodatkowo, prawo nie działa wstecz.
Przepisy (15)
Główne
OP art. 249 § 1
Ordynacja podatkowa
Ustawa o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw art. 24 § 1
Pomocnicze
OP art. 128
Ordynacja podatkowa
OP art. 247 § 1
Ordynacja podatkowa
OP art. 240 § 1
Ordynacja podatkowa
OP art. 72 § 1
Ordynacja podatkowa
OP art. 77
Ordynacja podatkowa
OP art. 249 § 3
Ordynacja podatkowa
OP art. 250 § 1
Ordynacja podatkowa
OP art. 68
Ordynacja podatkowa
OP art. 70
Ordynacja podatkowa
OP art. 247 § 2
Ordynacja podatkowa
PPSA art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.o.l. art. 2 § 1
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został złożony po upływie rocznego terminu określonego w art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do końca 2002 roku.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie art. 250 § 1 OP lub nowszego brzmienia art. 249 § 1 OP (5-letni termin) do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. • Uchwała NSA FPK 4/00 jako podstawa do zastosowania art. 250 OP. • Naruszenie dóbr osobistych przez decyzję wymiarową. • Przewlekłość postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Spór w sprawie ma charakter proceduralny a nie jak oczekiwała tego skarżąca - merytoryczny. • Złożenie żądania w terminie ściśle określonym w ustawie (OP) warunkuje więc uruchomienie nadzwyczajnego trybu kontroli decyzji ostatecznych i okoliczność ta jest przez organy podatkowe badana z urzędu. • Wstępna ocena żądania strony sprowadza się do ustalenia, czy wniosek o wszczęcie trybu nadzwyczajnego jakim jest stwierdzenie nieważności decyzji (art. 247 i następne OP) - został wniesiony w terminie zastrzeżonym w art. 249 Ordynacji podatkowej. • Wydana w sprawie decyzja, której legalność jest przedmiotem kontroli Sądu - dotyczy tej właśnie kwestii proceduralnej. • Wyodrębnienie z uchwały NSA skutków równych orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego - nie ma uzasadnienia w prawie. • Samo zatem przekonanie podatnika o niekonstytucyjności przepisu prawa, na podstawie którego wydana został ostateczna decyzja w sprawie, nie może stanowić podstawy do zastosowania terminu przedawnienia do stwierdzenia nieważności decyzji określonego w art. 250 OP.
Skład orzekający
Jadwiga Danuta Mróz
przewodniczący sprawozdawca
Zbigniew Łoboda
członek
Ewa Kamieniecka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy nowelizującej Ordynację podatkową w zakresie terminów do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznych, a także rozróżnienie między uchwałą NSA a orzeczeniem TK."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego do końca 2002 roku i specyficznej sytuacji wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie podatkowym – terminów do kwestionowania decyzji ostatecznych. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest istotna dla praktyków prawa podatkowego.
“Spóźniony wniosek o nieważność decyzji podatkowej – czy nowe przepisy ratują sytuację?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.