I SA/Wr 1805/02

Sprawa dotyczyła skargi T. J. na postanowienie Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G., które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego w J. G. w sprawie podatku dochodowego za 1995 rok. Organ odwoławczy uznał, że decyzja została skutecznie doręczona w trybie zastępczym (art. 150 Ordynacji Podatkowej) w dniu 18 grudnia 2001 r., a odwołanie wniesione 6 lutego 2002 r. było po terminie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji Podatkowej, w tym art. 211 w zw. z art. 145 i 146 OP (nieskuteczne doręczenie), art. 150 § 2 OP (nieprawidłowe pozostawienie zawiadomienia), art. 187 w zw. z art. 213 i 200 OP (brak możliwości wypowiedzenia się co do materiału dowodowego) oraz art. 138 § 1 OP (nieustanowienie przedstawiciela w związku z wyjazdem za granicę). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd uznał, że doręczenie zastępcze nie było skuteczne, ponieważ nie spełniono wymogów określonych w art. 150 OP, w szczególności nie wykazano prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym na okres 7 dni, ani nie umieszczono zawiadomienia w sposób przewidziany prawem. Sąd podkreślił, że skuteczność doręczenia zastępczego zależy od zachowania wszystkich warunków proceduralnych i wymaga szczególnej staranności od podmiotu doręczającego. W konsekwencji, skoro decyzja nie została skutecznie doręczona, odwołanie nie mogło być wniesione po terminie. Sąd oddalił zarzut naruszenia art. 138 § 1 OP, uznając, że podatnik miał obowiązek zawiadomić organ o zmianie adresu pobytu za granicą, a jego zaniechanie nie usprawiedliwiało niestaranności organu w doręczeniach.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający