I SA/Po 267/25

Sprawa dotyczyła skargi podatnika D. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, która uznała sprzedaż wirtualnych przedmiotów do gry (skinów) za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podatnik, który nie prowadził zarejestrowanej działalności gospodarczej, argumentował, że sprzedawał używane rzeczy, które posiadał przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, co zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT powinno wyłączać te transakcje z opodatkowania. Podkreślał, że nabywał przedmioty w celach rozrywkowych, a nie inwestycyjnych. Dyrektor KIS uznał jednak, że opisany model biznesowy, obejmujący systematyczny zakup i sprzedaż przedmiotów z zyskiem, nawet jeśli odbywał się za pośrednictwem grup społecznościowych i wypłat w kryptowalutach, nosi znamiona zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, opierając się na ograniczeniach wynikających z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd stwierdził, że skarżący nie zakwestionował skutecznie ustaleń organu co do prowadzenia działalności gospodarczej, a jedynym zarzutem było naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 u.p.d.o.f. poprzez niewłaściwe zastosowanie. Sąd podkreślił, że nie mógł badać innych potencjalnych naruszeń prawa, które nie zostały podniesione w skardze. W konsekwencji, uznano, że sprzedaż skinów do gry, nawet jeśli przedmioty były posiadane dłużej niż 6 miesięcy, mogła stanowić przychód z działalności gospodarczej, a skoro skarżący nie podważył tej kwalifikacji w sposób skuteczny, skarga została oddalona.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający