Orzeczenie

I SA/Lu 215/15Korekta VAT depozyt sądowy zajęcie komornicze

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Miejsce
Lublin
NSAPodatkoweWysokawsa
VATkorekta podatkudepozyt sądowyzajęcie komorniczeinterpretacja indywidualnaspełnienie świadczeniatermin płatności

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał sprawę ze skargi M. Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku od towarów i usług. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie, czy złożenie należności pieniężnej do depozytu sądowego, spowodowane zajęciem komorniczym wierzytelności, stanowi uregulowanie zobowiązania w rozumieniu art. 89b ustawy o VAT, co zwalniałoby z obowiązku korekty odliczonego podatku. Spółka argumentowała, że wpłata do depozytu sądowego, nawet jeśli nastąpiła na skutek zajęcia komorniczego i pomimo późniejszego postanowienia sądu oddalającego wniosek o zezwolenie na złożenie do depozytu, powinna być traktowana jako spełnienie świadczenia. Organ interpretacyjny stał na stanowisku, że negatywne postanowienie sądu w przedmiocie depozytu czyni złożenie bezskutecznym, a tym samym spółka jest zobowiązana do korekty VAT. Sąd administracyjny, analizując przepisy Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o VAT, uznał, że złożenie należności pieniężnej do depozytu sądowego na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc, w związku z zajęciem komorniczym, jest formą spełnienia świadczenia, nawet jeśli wniosek o zezwolenie na złożenie do depozytu został oddalony. Sąd podkreślił odrębność tej instytucji od depozytu cywilnego i uznał, że wpłata do depozytu w takiej sytuacji jest czynnością techniczną, a środki pozostają w dyspozycji organu egzekucyjnego. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną interpretację, uznając, że spółka nie była zobowiązana do korekty podatku VAT.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku korekty VAT w przypadku złożenia należności do depozytu sądowego w związku z zajęciem komorniczym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia komorniczego wierzytelności i złożenia środków do depozytu sądowego na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc.

Zagadnienia prawne (2)

Czy złożenie należności pieniężnej do depozytu sądowego, w związku z zajęciem komorniczym wierzytelności, stanowi uregulowanie zobowiązania w rozumieniu art. 89b ustawy o VAT?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, złożenie należności pieniężnej do depozytu sądowego, w związku z zajęciem komorniczym wierzytelności, stanowi uregulowanie zobowiązania w rozumieniu art. 89b ustawy o VAT.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że złożenie należności pieniężnej do depozytu sądowego na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc, w związku z zajęciem komorniczym, jest formą spełnienia świadczenia, nawet jeśli wniosek o zezwolenie na złożenie do depozytu został oddalony. Jest to czynność techniczna, a środki pozostają w dyspozycji organu egzekucyjnego.

Czy postanowienie sądu oddalające wniosek o zezwolenie na złożenie do depozytu sądowego czyni takie złożenie bezskutecznym w kontekście obowiązku korekty VAT?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, negatywne postanowienie sądu w przedmiocie zezwolenia na złożenie do depozytu sądowego nie czyni takiego złożenia bezskutecznym w kontekście obowiązku korekty VAT, jeśli złożenie nastąpiło na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że złożenie do depozytu sądowego na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc nie wymaga zezwolenia sądu i jest odrębną instytucją od depozytu cywilnego. Oddalenie wniosku o zezwolenie nie wpływa na skuteczność złożenia jako formy spełnienia świadczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylono decyzję
Zaskarżona interpretacja indywidualna Ministra Finansów została uchylona.

Przepisy (7)

Główne

u.p.t.u. art. 89b § 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

W przypadku nieuregulowania należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu płatności, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku.

u.p.t.u. art. 89b § 1a

Ustawa o podatku od towarów i usług

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności.

u.p.t.u. art. 89b § 2

Ustawa o podatku od towarów i usług

W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 150 dni, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności.

k.p.c. art. 896 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zajęcia wierzytelności i wezwania dłużnika do złożenia świadczenia do depozytu sądowego.

Pomocnicze

k.c. art. 467 § 1

Kodeks cywilny

Określa przypadki, w których dłużnik może złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego.

k.c. art. 470

Kodeks cywilny

Ważne złożenie do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia.

k.p.c. art. 693 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Złożenie pieniędzy polskich do depozytu może nastąpić przed uzyskaniem zezwolenia sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Złożenie należności do depozytu sądowego w związku z zajęciem komorniczym jest formą uregulowania zobowiązania. • Instytucja złożenia do depozytu sądowego na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc jest odrębna od depozytu cywilnego i nie wymaga zezwolenia sądu. • Negatywne postanowienie sądu w przedmiocie zezwolenia na złożenie do depozytu nie czyni złożenia bezskutecznym w kontekście VAT.

Odrzucone argumenty

Organ interpretacyjny uznał, że oddalenie wniosku o zezwolenie na złożenie do depozytu czyni złożenie bezskutecznym i nakazuje korektę VAT.

Godne uwagi sformułowania

Wpłata na rachunek depozytowy Sądu, a następnie pobranie tejże kwoty przez komornika sądowego, a w konsekwencji rozdysponowanie pomiędzy wierzycielami, jest tożsame z uregulowaniem należności przez spółkę będącą poddłużnikiem w postępowaniu egzekucyjnym. • Sąd Okręgowy uznał, że wpłata na rachunek depozytowy Sądu stanowiło wpłatę do depozytu, o którym mowa w art. 895 par. 1 pkt 2 kpc, do złożenia którego nie jest potrzebna zgoda Sądu. • Dla dłużnika zajętej wierzytelności, któremu pozostawiono wybór pomiędzy formą dokonania zapłaty, oznacza to każdorazowo spełnienie świadczenia, do którego był zobowiązany wobec dłużnika egzekwowanego.

Skład orzekający

Krystyna Czajecka-Szpringer

przewodniczący

Wiesława Achrymowicz

członek

Monika Kazubińska-Kręcisz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku korekty VAT w przypadku złożenia należności do depozytu sądowego w związku z zajęciem komorniczym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia komorniczego wierzytelności i złożenia środków do depozytu sądowego na podstawie art. 896 § 1 pkt 2 kpc.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy złożonego zagadnienia podatkowego związanego z egzekucją komorniczą i jej wpływem na obowiązki VAT. Jest to praktyczny problem dla wielu przedsiębiorców.

“Złożenie długu do depozytu sądowego w obliczu zajęcia komorniczego – czy to już zapłata VAT?”

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst