I SA/Gl 596/25Oddalenie skargi podatek VAT zaległości
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi E. Sp. z o.o. było postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w sprawie zaliczenia wpłaty z 27 marca 2023 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za sierpień i listopad 2015 r. oraz na odsetki. Spółka kwestionowała istnienie tych zaległości i domagała się zaliczenia wpłaty zgodnie ze swoją dyspozycją. Sąd administracyjny w Gliwicach oddalił skargę, uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, w przypadku istnienia zaległości podatkowych, dla których termin płatności upłynął, wpłata jest zaliczana na poczet najstarszej zaległości, a dyspozycja podatnika jest wiążąca tylko wtedy, gdy nie ma takich zaległości. W niniejszej sprawie, na dzień wpłaty, Spółka posiadała nieuiszczone zobowiązania za sierpień i listopad 2015 r., w tym nienależny zwrot podatku w kwocie 50.000 zł, a także wystawione tytuły wykonawcze. Sąd stwierdził, że wyrok WSA w Gliwicach z 18 czerwca 2024 r. (I SA/Gl 717/23), który uchylił decyzję organu II instancji, nie był prawomocny w dacie zaliczenia wpłaty i nie wywoływał skutków prawnych w rozumieniu art. 152 p.p.s.a., a decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z 17 grudnia 2020 r. nadal pozostawała w obrocie prawnym. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów proceduralnych, uznając, że organy podatkowe prawidłowo wyjaśniły stan faktyczny i zastosowały prawo materialne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej w kontekście zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych, gdy istnieją zaległości z upływem terminu płatności, oraz znaczenie prawomocności wyroków sądów administracyjnych dla bieżących postępowań podatkowych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wpłata dokonana przez podatnika powinna zostać zaliczona na poczet konkretnego zobowiązania podatkowego zgodnie z jego dyspozycją, czy też na poczet najstarszej zaległości, jeśli taka istnieje?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
W przypadku istnienia zaległości podatkowych, dla których termin płatności upłynął, wpłata jest zaliczana na poczet najstarszej zaległości podatkowej, a dyspozycja podatnika jest wiążąca tylko w zakresie wskazania podatku, a nie okresu, za który powstała zaległość.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na wykładni art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą priorytetem jest zaliczenie na najstarszą zaległość, jeśli podatnik posiada zaległości z upływem terminu płatności. Dyspozycja strony jest wiążąca jedynie przy braku takich zaległości.
Czy wyrok sądu administracyjnego, który nie jest prawomocny w dacie zaliczenia wpłaty przez organ podatkowy, może wpływać na prawidłowość tego zaliczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyrok sądu administracyjnego, który nie jest prawomocny w dacie zaliczenia wpłaty, nie wpływa na prawidłowość tego zaliczenia, a jego skutki prawne są ograniczone do czasu uprawomocnienia.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 152 p.p.s.a., uchylony akt nie wywołuje skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku. W tej sprawie wyrok uchylający decyzję organu II instancji nie był prawomocny w dacie zaliczenia wpłaty, a decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. nadal pozostawała w obrocie prawnym.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (11)
Główne
O.p. art. 62 § 1
Ordynacja podatkowa
W przypadku istnienia zaległości podatkowych, dla których termin płatności upłynął, wpłata jest zaliczana na poczet najstarszej zaległości podatkowej, a dyspozycja podatnika jest wiążąca tylko w zakresie wskazania podatku, a nie okresu, za który powstała zaległość.
Pomocnicze
O.p. art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 121 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 124
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 219
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 152 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zaliczenie wpłaty z 27.03.2023 na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za okresy: 8/2015 i 11/2015, niezgodnie z dyspozycją strony skarżącej, podczas gdy zaległości za wskazane okresy nie istniały. • Naruszenie art. 121 § 1 O.p. poprzez brak wnikliwej analizy stanu faktycznego, dwukrotne egzekwowanie tej samej należności, podejmowanie działań ukierunkowanych na stworzenie podatnikowi jak największych przeszkód w funkcjonowaniu oraz zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej, co do której strona wniosła skargę na czynność egzekucyjną zajęcia rachunku bankowego, zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, a także skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uchylił decyzję Dyrektora z dnia 28 lutego 2023 r. • Naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124 w zw. żart. 210 § 4 i art. 219 O.p. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, brak wyjaśnienia, analizy i udokumentowania wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz nieprecyzyjne i niejasne wyjaśnienie stronie przesłanek, którymi organ kierował się wydając zaskarżone postanowienie.
Godne uwagi sformułowania
Dyspozycja zawarta na dowodzie wpłaty - wskazująca przeznaczenie dokonanej płatności w zakresie tytułu i okresu zobowiązania podatkowego - jest zatem wiążąca dla organu podatkowego tylko w sytuacji, gdy podatnik nie posiada zobowiązań podatkowych, dla których termin płatności upłynął. • Wyrok ten nie jest prawomocny, albowiem Dyrektor sporządził skargę kasacyjną. Zatem wyrok zapadł już po dacie wpłaty - która jest tożsama z datą zaliczenia Skarżąca nie korzystała z ochrony wynikającej z art. 152 p.p.s.a.
Skład orzekający
Agata Ćwik-Bury
sprawozdawca
Dorota Kozłowska
przewodniczący
Mikołaj Darmosz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej w kontekście zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych, gdy istnieją zaległości z upływem terminu płatności, oraz znaczenie prawomocności wyroków sądów administracyjnych dla bieżących postępowań podatkowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego dla podatników - sposobu zaliczania wpłat i wpływu istniejących zaległości na tę dyspozycję. Interpretacja sądu jest kluczowa dla zrozumienia zasad postępowania podatkowego.
“Czy Twoja wpłata trafi tam, gdzie chcesz? Sąd wyjaśnia zasady zaliczania zaległości podatkowych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.