I SA/Gd 844/25Oddalenie skargi nadpłata VAT
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka E. S.A. złożyła korekty deklaracji VAT-7 i wnioski o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2017 i 2018 roku, dokonując zmniejszenia sprzedaży krajowej z tytułu nieściągalnych wierzytelności. Naczelnik Urzędu Skarbowego zakwestionował prawo spółki do tej korekty, wskazując na niespełnienie warunku dwuletniego terminu od wystawienia faktury (art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT). Po uchyleniu pierwszej decyzji i ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ pierwszej instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty w części kwestionowanej przez spółkę, jednocześnie stwierdzając nadpłatę w innej części. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że w zakresie odmowy stwierdzenia nadpłaty decyzja jest ostateczna. Kwestią sporną stało się prawo do skorzystania z ulgi na złe długi w kontekście wyroku TSUE w sprawie C-335/19. Organ odwoławczy i Sąd uznali, że dwuletni termin określony w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT jest terminem rozsądnym i równoważnym, zgodnym z prawem unijnym, a jego upływ uniemożliwia skorzystanie z ulgi, chyba że wystąpiły specyficzne okoliczności uniemożliwiające skorzystanie z ulgi w terminie z powodu niezgodności przepisów krajowych z unijnymi. W tej sprawie spółka mogła skorzystać z ulgi w ustawowym terminie, a jej późniejsze złożenie korekt było spowodowane przyczynami leżącymi po jej stronie. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie interpretacji dwuletniego terminu na skorzystanie z ulgi na złe długi VAT jako zgodnego z prawem unijnym, nawet w kontekście orzecznictwa TSUE.
Dotyczy specyficznej sytuacji spółki i interpretacji art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT. Nie dotyczy sytuacji, gdy przepisy krajowe faktycznie uniemożliwiły skorzystanie z ulgi w terminie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy dwuletni termin od daty wystawienia faktury, określony w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, na skorzystanie z ulgi na złe długi, jest zgodny z prawem unijnym i czy jego upływ bezwzględnie uniemożliwia skorzystanie z tej ulgi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dwuletni termin jest rozsądny i równoważny, zgodny z prawem unijnym. Jego upływ uniemożliwia skorzystanie z ulgi, chyba że wystąpiły specyficzne okoliczności uniemożliwiające skorzystanie z ulgi w terminie z powodu niezgodności przepisów krajowych z unijnymi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dwuletni termin na skorzystanie z ulgi na złe długi jest terminem rozsądnym i równoważnym, zgodnym z zasadą pewności prawa i proporcjonalności. Nie jest to formalność naruszająca prawo unijne, a jego upływ stanowi przeszkodę w skorzystaniu z ulgi, chyba że wystąpiły okoliczności wskazane w orzecznictwie TSUE.
Czy przepisy krajowe dotyczące terminu skorzystania z ulgi na złe długi (art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT) są niezgodne z Dyrektywą 112/WE w świetle orzecznictwa TSUE (np. wyrok C-335/19)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dwuletni termin nie jest niezgodny z prawem unijnym. Wyrok TSUE C-335/19 dotyczy warunków statusu dłużnika i wierzyciela, a nie terminu na skorzystanie z ulgi.
Uzasadnienie
Sąd rozróżnił warunki skorzystania z ulgi (status dłużnika/wierzyciela) od terminów jej realizacji. Orzeczenie TSUE C-335/19 nie odnosi się do kwestii dwuletniego terminu, a jedynie do warunków formalnych. Termin dwuletni jest uznawany za rozsądny i równoważny.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (8)
Główne
u.p.t.u. art. 89a § ust. 2 pkt 5
Ustawa o podatku od towarów i usług
Dwóch lat od końca roku, w którym wystawiono fakturę, jest terminem na skorzystanie z ulgi na złe długi. Termin ten jest rozsądny i równoważny, zgodny z prawem unijnym.
u.p.t.u. art. 89a § ust. 1, 1a, 2 pkt 1, 3, 5
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Przepisy dotyczące ulgi na złe długi, w tym warunki jej zastosowania i termin.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 90 § ust. 1 i 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE
Przepisy dotyczące obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku niewywiązania się z płatności. Państwa członkowskie mogą odstąpić od zastosowania ust. 1 w przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązywania się z płatności.
Konstytucja RP art. 91 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przepis dotyczący pierwszeństwa prawa UE nad ustawą krajową w przypadku sprzeczności.
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dwuletni termin na skorzystanie z ulgi na złe długi jest rozsądny i równoważny, zgodny z prawem unijnym. • Upływ dwuletniego terminu bezwzględnie uniemożliwia skorzystanie z ulgi, chyba że wystąpiły specyficzne okoliczności uniemożliwiające skorzystanie z ulgi w terminie z powodu niezgodności przepisów krajowych z unijnymi. • Wyrok TSUE C-335/19 nie dotyczy kwestii dwuletniego terminu na skorzystanie z ulgi na złe długi.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 89a ust. 1, 1a, 2 pkt 5 ustawy o VAT w związku z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP i art. 90 ust. 1 i 2 Dyrektywy VAT poprzez nieprawidłową wykładnię i zastosowanie przepisów krajowych jako sprzecznych z unijnymi. • Naruszenie art. 90 w zw. z art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE poprzez niezastosowanie i błędne oparcie rozstrzygnięcia o art. 89a ust. 2 ustawy o VAT. • Naruszenie art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT poprzez nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, że spółka nie mogła skorzystać z ulgi z powodu upływu 2-letniego terminu. • Naruszenie art. 122 w związku z art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez brak podjęcia niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i dowolną ocenę dowodów. • Naruszenie art. 2a Ordynacji podatkowej poprzez odstąpienie od korzystnej dla podatnika wykładni przepisów.
Godne uwagi sformułowania
termin dwuletni wskazany w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT jest terminem "rozsądnym" i "równoważnym" • nie można - niejako automatycznie - za takie "formalności" uznać również terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT • zasada pewności prawa • zasada proporcjonalności • zasada neutralności podatku VAT
Skład orzekający
Alicja Stępień
sprawozdawca
Krzysztof Przasnyski
przewodniczący
Marek Kraus
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie interpretacji dwuletniego terminu na skorzystanie z ulgi na złe długi VAT jako zgodnego z prawem unijnym, nawet w kontekście orzecznictwa TSUE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji spółki i interpretacji art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT. Nie dotyczy sytuacji, gdy przepisy krajowe faktycznie uniemożliwiły skorzystanie z ulgi w terminie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia podatkowego (ulga na złe długi VAT) i jego interpretacji w świetle prawa unijnego, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i ich doradców.
“Ulga na złe długi VAT: Czy dwuletni termin to koniec nadziei na odzyskanie podatku?”
Dane finansowe
WPS: 80 480 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.