I SA/Łd 136/15Prawidłowość doręczenia decyzji VAT przez awizo
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi M. O. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł., utrzymującą w mocy decyzję określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 2007 roku. Podatnik złożył wniosek o wznowienie postępowania, argumentując, że nie brał udziału w sprawie z własnej winy, a pierwotna decyzja nie została mu prawidłowo doręczona. Dyrektor UKS wznowił postępowanie, ale następnie odmówił uchylenia pierwotnej decyzji, uznając doręczenie za skuteczne w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej (doręczenie przez awizo). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, uznając argumentację organu za prawidłową. Sąd szczegółowo analizował zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 130 § 1 pkt 6 Op. (wyłączenie pracownika), art. 150 § 1a i § 2 Op. (prawidłowość doręczenia przez awizo), art. 144 Op. (wielokrotne próby doręczenia) oraz art. 26 ustawy o kontroli skarbowej (właściwość organu do wznowienia postępowania). Sąd uznał, że decyzja ostateczna została prawidłowo doręczona w trybie zastępczym, a zarzuty dotyczące wadliwości wypełnienia potwierdzenia odbioru, pozostawienia awiza oraz braku udziału strony w postępowaniu nie znalazły potwierdzenia. Sąd podkreślił, że organ miał prawo wybrać sposób doręczenia, a nieskuteczna próba doręczenia przez pracowników nie wykluczała skorzystania z usług operatora pocztowego. Sąd odniósł się również do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego, wskazując, że orzeczenie WSA w Łodzi z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 1102/13, na które powoływał się skarżący, nie było prawomocne. Ostatecznie, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPrawidłowość doręczenia decyzji podatkowych w trybie zastępczym (awizo), interpretacja przepisów o wznowieniu postępowania i wyłączeniu pracownika, wybór sposobu doręczenia przez organ podatkowy.
Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z doręczeniem i nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.
Zagadnienia prawne (4)
Czy doręczenie decyzji podatkowej w trybie zastępczym (poprzez awizo) jest skuteczne, jeśli istnieją wątpliwości co do sposobu pozostawienia zawiadomienia i wypełnienia potwierdzenia odbioru?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie jest skuteczne, jeśli zawiadomienie zostało pozostawione w miejscu do tego przeznaczonym (np. skrzynka pocztowa), a wszelkie wątpliwości co do wypełnienia druków nie podważają faktu możliwości zapoznania się z treścią przesyłki przez adresata.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nawet jeśli istnieją drobne nieścisłości w wypełnieniu druków potwierdzających doręczenie, to kluczowe jest, czy adresat miał obiektywną możliwość zapoznania się z treścią przesyłki. W tym przypadku, mimo wątpliwości co do dokładnego miejsca pozostawienia awiza (drzwi mieszkania vs. skrzynka na ogrodzeniu), sąd uznał, że zawiadomienie zostało pozostawione w miejscu dostępnym dla adresata, a decyzja została wprowadzona do obrotu prawnego.
Czy pracownik, który brał udział w czynnościach dowodowych w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu o wznowienie tego postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli pracownik nie brał bezpośredniego udziału w wydaniu samej decyzji, a jedynie w czynnościach proceduralnych.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że przepis art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej dotyczy pracownika, który brał udział w 'wydaniu' decyzji, a nie tylko w 'uczestniczeniu w postępowaniu'. W analizowanej sprawie pracownik organu brał udział w czynnościach dowodowych, ale decyzję wydał Dyrektor UKS, co wyklucza zastosowanie przepisu o wyłączeniu.
Czy organ podatkowy może przerwać jedną procedurę doręczenia zastępczego (np. przez pracowników organu) i rozpocząć inną (np. przez operatora pocztowego), jeśli pierwsza okazała się nieskuteczna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ ma wybór sposobu doręczenia i może skorzystać z różnych dopuszczonych prawem metod.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy Ordynacji podatkowej nie wykluczają możliwości zmiany sposobu doręczenia, jeśli pierwsza próba okazała się nieskuteczna. Organ może wybrać doręczenie przez swoich pracowników lub przez operatora pocztowego, a nieskuteczność jednej metody nie zamyka drogi do zastosowania innej.
Czy w przypadku, gdy wadliwość decyzji wynika z działania lub zaniechania organu, postępowanie o wznowienie powinno być prowadzone przez organ wyższego stopnia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko jeśli wadliwość jest wynikiem zamierzonego działania organu lub naruszenia przepisów o wyłączeniu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że art. 26 ust. 6 i 7 ustawy o kontroli skarbowej dotyczy sytuacji szczególnych, gdy wadliwość decyzji jest skutkiem zamierzonego działania organu. W analizowanej sprawie sposób doręczenia decyzji, nawet jeśli byłby wadliwy, nie był traktowany jako zamierzone działanie organu, co uzasadniało prowadzenie postępowania przez Dyrektora UKS.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (18)
Główne
Op. art. 240 § § 1 pkt 4
Ordynacja podatkowa
Postępowanie wznawia się, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w sprawie.
Op. art. 150 § § 2
Ordynacja podatkowa
Doręczenie przez awizo w przypadku niemożności doręczenia pisma.
Op. art. 233 § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Utrzymanie w mocy decyzji organu.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
Pomocnicze
Op. art. 130 § § 1 pkt 6
Ordynacja podatkowa
Wyłączenie pracownika od udziału w postępowaniu.
K.s. art. 38 § ust. 2
Ustawa o kontroli skarbowej
Odpowiednie stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej do wyłączenia inspektora kontroli skarbowej.
Op. art. 148 § § 1
Ordynacja podatkowa
Op. art. 149
Ordynacja podatkowa
Op. art. 144
Ordynacja podatkowa
Op. art. 229
Ordynacja podatkowa
Op. art. 70 § § 1
Ordynacja podatkowa
Przedawnienie zobowiązania podatkowego.
Op. art. 245 § § 1 pkt 3 lit. b
Ordynacja podatkowa
Wydanie decyzji w trybie wznowienia postępowania.
u.k.s. art. 26 § ust. 6 i 7
Ustawa o kontroli skarbowej
Właściwość organu do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania.
u.k.s. art. 38 § ust. 2
Ustawa o kontroli skarbowej
k.p.a.
Kodeks postępowania administracyjnego
k.c.
Kodeks cywilny
u.k.s. art. 8 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o kontroli skarbowej
k.p.c.
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość doręczenia decyzji ostatecznej w trybie zastępczym (awizo). • Brak podstaw do wznowienia postępowania z uwagi na brak przesłanki braku udziału strony z jej winy. • Brak naruszenia przepisów o wyłączeniu pracownika od udziału w postępowaniu. • Organ miał prawo wybrać sposób doręczenia decyzji.
Odrzucone argumenty
Niewłaściwe doręczenie decyzji ostatecznej w trybie zastępczym (wadliwe wypełnienie druków, nieprawidłowe pozostawienie awiza). • Naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez udział w postępowaniu pracownika, który brał udział w wydaniu decyzji ostatecznej. • Naruszenie art. 26 ustawy o kontroli skarbowej, gdyż sprawę powinien rozpatrywać organ wyższego stopnia. • Przedawnienie zobowiązania podatkowego.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja została doręczona prawidłowo, zgodnie z trybem określonym w art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. • Zarówno z adnotacji na kopercie, w której znajduje się decyzja jak i ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że listonosz doręczający przesyłkę (...) udał się w dniu 31 grudnia 2012 r. pod adres wskazany przez stronę postępowania jako adres do doręczeń (...). • Przesyłka pozostaje w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. • Z dyspozycji art. 130 § 1 pkt 6 Op. wynika, że wyłączeniu od udziału w postępowaniu (...) podlega pracownik (...) wówczas gdy brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. • Nie ma sporu co do tego, że rzeczoną decyzję pierwotnie próbowano doręczyć przez pracowników organu kontroli w dniu [...] grudnia 2012 r., do czego jednak nie doszło. • Bez wątpienia obie formy doręczenia zastępczego są od siebie niezależne. • Tak długo jak organ był w posiadaniu decyzji, miał wybór czy doręczać ja za pośrednictwem pracowników czy za pośrednictwem poczty. • W opinii sądu zgłaszane przez pełnomocnika w skardze wątpliwości co do wypełnienia zwrotnego potwierdzenia odbioru w zakresie miejsca pozostawienia zawiadomienia o nadejściu przesyłki nie mają rozstrzygającego znaczenia, w okolicznościach niniejszej sprawy. • Decyzja wymiarowa została wprowadzona do obrotu prawnego w trybie art. 150 Op., tj. w sposób zastępczy, w dniu 14 stycznia 2013 r. • Mając na uwadze powyższe, sąd na zasadzie art. 151 ppsa skargę oddalił.
Skład orzekający
Wiktor Jarzębowski
przewodniczący
Tomasz Adamczyk
sprawozdawca
Bogusław Klimowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Prawidłowość doręczenia decyzji podatkowych w trybie zastępczym (awizo), interpretacja przepisów o wznowieniu postępowania i wyłączeniu pracownika, wybór sposobu doręczenia przez organ podatkowy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z doręczeniem i nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii proceduralnych w prawie podatkowym, takich jak prawidłowość doręczenia decyzji i wznowienie postępowania, co jest istotne dla praktyków. Jednakże, brak nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć obniża jej atrakcyjność dla szerszej publiczności.
“Czy awizo zawsze oznacza skuteczne doręczenie? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady doręczeń w sprawach podatkowych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.