I SA/Bk 243/23

Sprawa dotyczyła skargi K.Z. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS), które utrzymało w mocy postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczącej preferencyjnego opodatkowania dochodów z praw własności intelektualnej (IP BOX). Wnioskodawca złożył wniosek, został wezwany do uzupełnienia, a następnie organ uznał wniosek za niekompletny i pozostawił go bez rozpatrzenia. DKIS w postanowieniu z 27 kwietnia 2023 r. utrzymał tę decyzję, wskazując, że nie ma narzędzi do interpretacji stanu faktycznego i nie może kwestionować przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, a także że nie może przeprowadzać analizy przepisów tak, aby pasowały do przedstawionego zdarzenia. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 14b § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14h w zw. z art. 169 § 4 o.p. poprzez przerzucenie ciężaru interpretacyjnego na skarżącego, a także naruszenie zasady równego traktowania obywateli (art. 32 Konstytucji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organ interpretacyjny bezpodstawnie przerzucił na skarżącego ciężar interpretacyjny przepisów prawa podatkowego, wymagając od niego dokonania kwalifikacji prawnej jego działalności jako badawczo-rozwojowej. Sąd podkreślił, że obowiązek ten obciąża organ interpretacyjny, a nie wnioskodawcę. Powołując się na liczne orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd wskazał, że organ nie może żądać od podatnika, aby ten sam rozstrzygnął, czy jego czynności stanowią działalność badawczo-rozwojową. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, zasądzając od DKIS na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający