Orzeczenie · 2010-11-10

I SA/Bd 666/10Fikcyjną działalność gospodarczą VAT odliczenie

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Miejsce

Bydgoszcz

Data

2010-11-10

NSAPodatkoweWysokawsa

VATfakturyfikcyjna działalnośćodliczenie podatkupodatek należnykontrola podatkowaOrdynacja podatkowaskarżącyorgan podatkowy

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od września 2004 r. do lutego 2005 r. oraz zobowiązanie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Organy podatkowe ustaliły, że skarżący zarejestrował działalność gospodarczą w zakresie hurtowej sprzedaży złomu, ale kontrola wykazała nieprawidłowości. Kluczowym ustaleniem było, że zarówno skarżący, jak i jego dwaj jedyni kontrahenci (J. M. i M. S.) prowadzili fikcyjną działalność gospodarczą. W przypadku J. M. ustalono, że jego dostawca (L. W.) nie żył w dacie transakcji, co potwierdzało fikcyjność dostaw. Fikcyjność działalności potwierdziły również zeznania K. K., księgowego firmy M. Skarżący zarzucał organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 194 (złą wykładnię), art. 123 § 1 (brak czynnego udziału strony), art. 187 § 1 (niezebranie materiału dowodowego), art. 190 (niezawiadomienie o terminie dowodów), art. 191 i 192 (nieprzeprowadzenie żądanych dowodów) oraz art. 122 (niezastosowanie prawdy obiektywnej). Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko, argumentując, że dokumenty urzędowe stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (art. 194 Op.), a strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu. Sąd administracyjny, badając zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny. Sąd podkreślił, że faktury nie dokumentujące rzeczywistych zdarzeń gospodarczych nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego, a wystawienie takiej faktury rodzi obowiązek zapłaty podatku należnego na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Sąd oddalił skargę, uznając zarzuty strony za nieuzasadnione.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących fikcyjnej działalności gospodarczej, prawa do odliczenia VAT oraz obowiązku zapłaty podatku z wystawionej faktury (art. 108 ust. 1 u.p.t.u.). Orzeczenie potwierdza stanowisko sądów administracyjnych i orzecznictwo TSUE w zakresie zwalczania nadużyć w VAT.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, w którym udowodniono fikcyjność działalności zarówno podatnika, jak i jego kontrahentów. Kluczowe jest udowodnienie braku rzeczywistych transakcji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy faktury VAT dokumentujące fikcyjne transakcje gospodarcze mogą stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, faktury, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być podstawą do odliczenia podatku naliczonego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły fikcyjność działalności skarżącego i jego kontrahentów. Skoro transakcje nie miały miejsca, nie powstał obowiązek podatkowy ani prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Czy wystawienie faktury VAT wykazującej kwotę podatku, nawet jeśli nie odzwierciedla ona rzeczywistej transakcji, rodzi obowiązek zapłaty tego podatku?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, każda osoba, która wykaże VAT na fakturze, jest obowiązana do jego zapłaty, co stanowi swoistą sankcję za wystawienie tzw. pustej faktury.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na przepisy ustawy o VAT oraz orzecznictwo sądów administracyjnych i wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wskazując, że art. 108 ust. 1 jest implementacją prawa unijnego i ma na celu przeciwdziałanie nadużyciom i uchylaniu się od opodatkowania.

Czy organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące dowodów i czynnego udziału strony w postępowaniu?

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy, włączając dokumenty urzędowe z innych postępowań, i zapewniły stronie czynny udział w postępowaniu.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że skarżący miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, a włączenie dokumentów urzędowych z innych postępowań było zgodne z prawem i nie wymagało ponownego przeprowadzania dowodów z udziałem strony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Sąd oddalił skargę J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. dotyczącą zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz obowiązku zapłaty podatku z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Przepisy (13)

Główne

u.p.t.u. art. 86 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Faktury nie dokumentujące rzeczywistych transakcji nie dają prawa do odliczenia.

u.p.t.u. art. 108 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Osoba, która wystawiła fakturę wykazującą kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty, nawet jeśli faktura nie odzwierciedla rzeczywistej transakcji. Jest to sankcja zapobiegająca nadużyciom.

Pomocnicze

Op. art. 194 § § 1