I PKN 668/98Zwolnienie dyscyplinarne przestępstwo portiera

Sprawa dotyczyła pracownika, Jarosława K., zatrudnionego jako portier w Domu Studenckim, który został zwolniony dyscyplinarnie. Przyczyną zwolnienia było uznanie go winnym posługiwania się cudzym dowodem osobistym, co stanowiło czyn z art. 54 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Sąd Rejonowy i Sąd Wojewódzki oddaliły powództwo pracownika o przywrócenie do pracy, uznając, że popełnione przestępstwo uniemożliwia dalsze zatrudnianie na stanowisku portiera, które wymaga dostępu do dokumentów tożsamości i pomieszczeń studentów. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację pracownika, oddalił ją. Sąd Najwyższy podkreślił, że popełnienie przez pracownika przestępstwa w czasie trwania umowy o pracę, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie na zajmowanym stanowisku, uzasadnia rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 pkt 2 KP). Sąd zaznaczył, że nie ma znaczenia, czy przestępstwo miało bezpośredni związek z obowiązkami pracowniczymi, ani czy zostało popełnione na szkodę pracodawcy. Kluczowe jest, czy rodzaj przestępstwa ma związek z charakterem zatrudnienia. W tym przypadku, dostęp portiera do dokumentów i pomieszczeń wymagał bezwzględnej uczciwości, a posługiwanie się cudzym dowodem osobistym podważało tę uczciwość, uniemożliwiając dalsze zatrudnianie na tym stanowisku. Sąd Najwyższy powołał się na analogiczne stanowisko zawarte w uchwale z dnia 12 października 1976 r. (OSNCP 1977 z. 4, poz. 67). Kasacja nie została rozpoznana w zakresie zarzutu naruszenia przepisów postępowania z powodu braku wskazania konkretnego przepisu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający