I PKN 638/98Ocena winy pracownika w postepowaniu porządkowym
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła powództwa Tadeusza P. przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „T.” w B. o uchylenie kary upomnienia. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu oddalił powództwo, uznając, że pracownik nie wykonał polecenia służbowego dotyczącego złożenia wyjaśnień o stanie realizacji zleceń konstrukcyjnych. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu zmienił wyrok, uchylając karę upomnienia. Sąd drugiej instancji uzupełnił postępowanie dowodowe i ustalił, że powód wykonał polecenie, przekazując informacje o stanie zleceń, w tym poprzez wydruki komputerowe. Pozwana wniosła kasację, zarzucając Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 233 § 1 KPC poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. Sąd Najwyższy oddalił kasację. W uzasadnieniu wskazano, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC dotyczył oceny prawnej zachowania pracownika, a nie ustaleń faktycznych, które zostały dokonane prawidłowo. Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena winy pracownika jako przesłanki odpowiedzialności porządkowej (art. 108 KP) nie należy do ustaleń faktycznych, a zarzut naruszenia przepisów procesowych był niezasadny.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja granic kontroli kasacyjnej w zakresie oceny dowodów i rozróżnienia między ustaleniami faktycznymi a oceną prawną w sprawach pracowniczych dotyczących kar porządkowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji pracowniczej i zarzutów procesowych podniesionych w kasacji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy ocena winy pracownika, stanowiąca przesłankę odpowiedzialności porządkowej na podstawie art. 108 KP, należy do ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena winy pracownika nie należy do ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC przez Sąd drugiej instancji dotyczył oceny prawnej zachowania pracownika w kontekście przypisania mu winy, a nie ustaleń faktycznych. Granica między nienależytym wykonaniem polecenia a jego niewykonaniem jest problemem oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych.
Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC może być skutecznie podniesiony w kasacji, jeśli dotyczy oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC, jeśli dotyczy oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych, jest niezasadny w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że strona pozwana nie rozróżniła ustaleń faktycznych od ich prawnej oceny. Zarzut dotyczył błędnej oceny zachowania powoda, a nie błędnych ustaleń faktycznych. Ustalenia faktyczne zostały dokonane prawidłowo zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Tadeusz P. | osoba_fizyczna | powód |
| Kopalnia Węgla Brunatnego „T.” w B. | spółka | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
KP art. 108
Kodeks pracy
Określa przesłanki odpowiedzialności porządkowej pracownika, w tym konieczność oceny winy.
Pomocnicze
KPC art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad swobodnej oceny dowodów przez sąd. Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia tego przepisu był niezasadny, gdyż dotyczył oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych.
KPC art. 382
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji na podstawie dowodów zebranych w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Najwyższy zauważył, że zarzut naruszenia tego przepisu nie został podniesiony.
KPC art. 393¹¹
Kodeks postępowania cywilnego
Określa granice rozpoznania kasacji.
KPC art. 393¹²
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do oddalenia kasacji.
KP art. 100 § § 1
Kodeks pracy
Obowiązek pracownika stosowania się do poleceń przełożonych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena winy pracownika jako przesłanka odpowiedzialności porządkowej nie jest ustaleniem faktycznym. • Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC dotyczył oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych, co czyni go niezasadnym w postępowaniu kasacyjnym. • Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd drugiej instancji były prawidłowe i zgodne z zasadami swobodnej oceny dowodów.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC przez Sąd drugiej instancji poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
Ocena winy pracownika stanowiącej przesłankę odpowiedzialności porządkowej (art. 108 KP) nie należy do ustaleń faktycznych. • Strona pozwana nie rozróżnia ustaleń faktycznych od ich prawnej oceny.
Skład orzekający
Walerian Sanetra
przewodniczący
Józef Iwulski
sprawozdawca
Jadwiga Skibińska-Adamowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja granic kontroli kasacyjnej w zakresie oceny dowodów i rozróżnienia między ustaleniami faktycznymi a oceną prawną w sprawach pracowniczych dotyczących kar porządkowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowniczej i zarzutów procesowych podniesionych w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i specjalistów prawa pracy ze względu na rozróżnienie między ustaleniami faktycznymi a oceną prawną w kontekście kontroli kasacyjnej.
“Czy ocena winy pracownika to fakt czy prawo? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli kasacyjnej.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.