I OZ 247/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które odrzuciło skargę z powodu niewskazania numeru PESEL, pomimo prawidłowego wezwania do jego uzupełnienia. Sąd I instancji powołał się na art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Dodatkowo, starszy referendarz sądowy wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w zażaleniu argumentował, że brak numeru PESEL nie jest podstawą do umorzenia postępowania i odwoływał się do przepisów KPA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne. Podkreślono, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., numer PESEL jest obligatoryjnym elementem skargi jako pierwszego pisma w sprawie. W przypadku braku tego elementu, sąd wzywa do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który nakazuje odrzucenie skargi w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych. NSA przywołał również własną uchwałę (II GPS 3/22), która potwierdza, że niezachowanie wymogu podania numeru PESEL jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku, wezwanie zostało mu doręczone, a termin upłynął bez odpowiedzi. W związku z tym, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę. NSA odniósł się również do argumentacji skarżącego dotyczącej przepisów KPA, wskazując, że sądy administracyjne orzekają na podstawie p.p.s.a., a nie KPA, i że w niniejszej sprawie nie doszło do umorzenia postępowania, lecz do odrzucenia skargi z powodu braków formalnych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający