I KK 317/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w składzie sędziego Jerzego Grubby rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. K., który został skazany za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Kasacja kwestionowała wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu. Głównym zarzutem było naruszenie prawa materialnego (art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 53 k.k.) oraz przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 433§1 i §2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k.). Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że Sąd Odwoławczy nie stosował prawa materialnego, a jedynie utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji, co wyklucza zarzut naruszenia prawa materialnego przez Sąd II instancji. Podobnie zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. został uznany za nietrafiony, gdyż Sąd Odwoławczy nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 433§2 k.p.k., Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji w sposób jasny i wyczerpujący, a argumentacja kasacji stanowiła jedynie powtórzenie twierdzeń apelacji. Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena zeznań świadków A. C. i P. Z. dokonana przez Sąd Odwoławczy była przekonująca i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowych zasad kontroli kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego przez sąd odwoławczy.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której sąd odwoławczy jedynie utrzymuje w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, bez samodzielnego ustalania faktów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Sąd Odwoławczy, utrzymując w mocy wyrok Sądu I instancji, może naruszyć prawo materialne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Odwoławczy nie stosował prawa materialnego, a jedynie utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji, co wyklucza zarzut naruszenia prawa materialnego przez Sąd II instancji.
Uzasadnienie
Sąd Odwoławczy nie dokonywał samodzielnej subsumpcji stanu faktycznego pod normę prawną ani nie decydował o wymiarze kary, co wymagałoby rozważań w przestrzeni przesłanek określonych w art. 53 k.k. Jego orzeczenie ograniczyło się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji.
Czy zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. (zasady swobodnej oceny dowodów) może być skutecznie podniesiony w kasacji, gdy Sąd Odwoławczy nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. w postępowaniu kasacyjnym jest zasadny tylko wtedy, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Uzasadnienie
Sąd Odwoławczy nie dokonywał niezależnej oceny materiału dowodowego, a jedynie utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. Zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony w kasacji wymaga, aby sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne.
Czy Sąd Odwoławczy naruszył art. 433§1 i §2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. poprzez nierzetelną i powierzchowną kontrolę odwoławczą zarzutów apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Odwoławczy odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji w sposób jasny i wyczerpujący, a argumentacja kasacji stanowiła jedynie powtórzenie twierdzeń apelacji i polemikę z zapatrywaniami Sądu Odwoławczego.
Uzasadnienie
Lektura uzasadnienia Sądu II instancji nie pozwala na podzielenie tego zarzutu. Sąd ten wyjaśnił, dlaczego nie podzielił poszczególnych zarzutów zwyczajnego środka odwoławczego, a jego rozważania nie rażą dowolnością, niespójnością, czy brakiem logiki. Sąd Odwoławczy odniósł się do zeznań świadków i wymiaru kary, dając odpowiedź, dlaczego zarzut apelacyjny nie został uwzględniony.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
u.p.n. art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
u.p.n. art. 58 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 53
Kodeks karny
Przesłanki określające wymiar kary.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 433 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego do rozważenia wszystkich wniosków i zarzutów.
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego do dostrzeżenia z urzędu rażących uchybień.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Odwoławczy nie naruszył prawa materialnego, gdyż jedynie utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. • Zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. jest niezasadny, ponieważ Sąd Odwoławczy nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych. • Sąd Odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji, odnosząc się do nich w sposób jasny i wyczerpujący. • Argumentacja kasacji stanowiła powtórzenie twierdzeń apelacji i polemikę z zapatrywaniami Sądu Odwoławczego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez Sąd Odwoławczy. • Rażąca obraza art. 7 k.p.k. przez Sąd Odwoławczy. • Naruszenie art. 433§1 i §2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. przez nierzetelną kontrolę odwoławczą.
Godne uwagi sformułowania
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. • Rzecz jednak w tym, że Sąd Odwoławczy nie stosował prawa materialnego – jego orzeczenie ograniczyło się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji. • Zarzut naruszenia wskazanego wyżej przepisu podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. • Jednoczesne przywoływanie w nim, jako naruszonych - art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k., jest zabiegiem wewnętrznie sprzecznym. • Tymczasem Sąd ten wyjaśnił, dlaczego nie podzielił poszczególnych zarzutów zwyczajnego środka odwoławczego, a jego rozważania w tej przestrzeni nie rażą dowolnością, niespójnością, czy brakiem logiki. • Stwierdzić zatem wypada, że dokonana w sprawie, szczegółowa ocena depozycji A. C. złożonych w sprawie jest przekonująca, pozostaje w zgodzie z regułami określonymi w art. 7 k.p.k. i nie daje podstaw do podważania ich na tej tylko zasadzie, że świadek była uzależniona od środków odurzających.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowych zasad kontroli kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego przez sąd odwoławczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której sąd odwoławczy jedynie utrzymuje w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, bez samodzielnego ustalania faktów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację jako oczywiście bezzasadną, bez wprowadzania nowych interpretacji prawnych czy analizy nietypowych faktów.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.