I FZ 229/14Odmowa prawa pomocy darowizny majątku 4

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, które odmówiło przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Sąd pierwszej instancji, analizując sytuację materialną skarżącego, stwierdził, że choć jego sytuacja finansowa jest trudna, nie można jej uznać za stan świadczący o braku środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że skarżący w latach 2007-2008 przekazał swoim dzieciom w drodze darowizn znaczną część swojego majątku, w tym nieruchomości, pojazdy i sprzęt. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący, mimo trudnej sytuacji, mógłby rozważyć skorzystanie z prawa do ubiegania się o środki od osób obdarowanych na podstawie art. 897 Kodeksu cywilnego, w sytuacji popadnięcia w niedostatek. Skarżący w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów Ppsa i Kc, twierdząc, że koszty sądowe nie są jego osobistą potrzebą i nie może dochodzić ich pokrycia od osób obdarowanych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za niezasadne. Podkreślił, że instytucja prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów przez strony i powinna być stosowana w uzasadnionych przypadkach. Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż jego obecne dochody nie są wystarczające do pokrycia kosztów sądowych. Ponadto, NSA uznał, że dobrowolne pozbycie się przez skarżącego majątku o znacznej wartości nie może pozostać bez wpływu na ocenę jego aktualnej sytuacji finansowej. Sąd podkreślił, że osoba, która świadomie pozbawia się majątku, nie może oczekiwać, że koszty postępowania zostaną pokryte ze środków publicznych, zwłaszcza gdy może liczyć na pomoc osób najbliższych. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący nawet nie podjął próby zwrócenia się o pomoc do dzieci.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający