I FSK 536/26Uchylenie postanowienia WSA skarga e doręczenia

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej C. S.A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który odrzucił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona za pośrednictwem usługi e-Doręczenia, a nie przez system ePUAP, co według WSA było jedynym dopuszczalnym kanałem komunikacji elektronicznej z sądem na podstawie art. 54 § 1a P.p.s.a. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, co pozbawiło ją prawa do obrony i naruszyło zasadę proporcjonalności, a także naruszenie art. 54 § 1a P.p.s.a. przez jego błędną wykładnię. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że choć orzecznictwo w tej kwestii było podzielone, najnowsza linia orzecznicza NSA, którą sąd w składzie orzekającym podzielił, uznaje wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem systemu e-Doręczenia za prawnie skuteczne, pod warunkiem podpisania jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym i przekazania przez organ do sądu. NSA podkreślił, że art. 54 § 1a P.p.s.a. nie zawęża pojęcia 'elektronicznej skrzynki podawczej' wyłącznie do ePUAP, a system e-Doręczenia jest alternatywnym kanałem komunikacji. Ponadto, sąd odwołał się do konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i orzecznictwa ETPC, wskazując, że nadmierny formalizm nie może prowadzić do pozbawienia strony dostępu do sądu. Skarga została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, który miał obowiązek posiadania adresu do doręczeń elektronicznych i podpisała ją kwalifikowanym podpisem elektronicznym, spełniając wymogi formalne.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający