I FSK 2001/25

I FSK 2001/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ryszard Pęk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Lu 574/24 - Wyrok WSA w Lublinie z 2025-08-27
I FZ 34/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-25
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Q. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Q. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 574/24 w sprawie ze skargi Q. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno- Skarbowego w B. z dnia 15 lipca 2024 r., nr 308000-COP.4103.22.2021.46 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od maja 2017 r. do października 2018 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 574/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Q. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej skarżąca spółka) na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w B. z 15 lipca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od maja 2017 r. do października 2018 r.
2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować wszczęcie postępowania egzekucyjnego, które w konsekwencji spowoduje "brak możliwości pokrywania bieżących kosztów utrzymania". "Próba zatem wyegzekwowania kwoty wynikającej ze zobowiązania może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody".
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
3.2. Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu – ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, jest wyjątkiem od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).
3.3. Z uwagi na przytoczone wyżej brzmienie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niezbędną przesłanką uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z jego wykonania, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12 – CBOSA).
Brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki – jako nieuzasadniony – podlega oddaleniu (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).
3.4. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. gdy stwierdzono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1064/12 – CBOSA).
Ponadto powstanie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej, podobnie jak fakt regulowania zobowiązań. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1350/13 ostępne – CBOSA).
3.5. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżąca spółka nie wykazała, że w niniejszej sprawie na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie we wniosku przytoczyła ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, wskazując na okoliczności, które – jej zdaniem – potwierdzają zaistnienie tychże przesłanek w niniejszej sprawie (ryzyko wszczęcia postępowania egzekucyjnego i naruszenia płynności finansowej), jednakże nie przedstawiła stosownej i pełnej dokumentacji, na podstawie której Naczelny Sąd Administracyjny byłby w stanie ocenić jej sytuację finansową i majątkową i orzec o możliwości przyznania ochrony tymczasowej. Jedyną dokumentacją znajdującą się w aktach sprawy jest dokumentacja dołączona do wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. rachunek zysków i strat za 2023 r i 2022 r. i CIT-8 za powyższe okresy.
3.6. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku z urzędu ustalać, czy egzekucja kwoty wynikającej z decyzji spowoduje "wszczęcie postępowania egzekucyjnego czy naruszenie płynności finansowej skarżącej spółki". Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domagała się skarżąca spółka, powinna była uprawdopodobnić okoliczności mieszczące się w granicach danych przesłanek i przedstawić na tą okoliczność stosowną dokumentację obrazującą jej pełną sytuację finansową i materialną, czego nie uczyniła.
3.7. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.