I FSK 1771/25Sprzedaż żywności na wynos kasy fiskalne VAT
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług, w szczególności obowiązku stosowania kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii od 1 lipca 2020 r. przez podatników świadczących usługi związane z wyżywieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę podatnika S.G., uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd pierwszej instancji, działając w warunkach związania wyrokiem NSA z 9 stycznia 2025 r. (sygn. akt I FSK 946/21), uznał, że sprzedaż żywności (kanapki, sałatki, pierogi, kawa, herbata) na wynos w stacjonarnych sklepach firmowych nie stanowi usług związanych z wyżywieniem w rozumieniu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stanowisko TSUE wyrażone w wyroku J.K. (C-703/19), zgodnie z którym pojęcie „usług restauracyjnych i cateringowych” obejmuje dostarczanie żywności wraz z usługami wspomagającymi umożliwiającymi natychmiastowe spożycie. Ponieważ podatnik nie świadczył takich usług ani nie udostępniał infrastruktury, nie można było uznać, że prowadzi „placówkę gastronomiczną”. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, stwierdzając, że nie była ona zasadna. NSA podkreślił, że organ w skardze kasacyjnej nie odniósł się do argumentacji sądu pierwszej instancji ani do orzecznictwa TSUE, ograniczając się do powtórzenia stanowiska z interpretacji indywidualnej, co stanowiło naruszenie wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWszelkie sprawy dotyczące obowiązku stosowania kas fiskalnych online w kontekście sprzedaży żywności na wynos, interpretacji pojęcia usług gastronomicznych oraz wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji konkretnego przepisu ustawy o VAT w świetle orzecznictwa TSUE. Może wymagać analizy w kontekście ewentualnych zmian legislacyjnych lub odmiennego stanu faktycznego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sprzedaż żywności na wynos (np. kanapki, sałatki, pierogi, kawa) przez stacjonarne sklepy firmowe podatnika stanowi świadczenie usług związanych z wyżywieniem w rozumieniu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, skutkujące obowiązkiem stosowania kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sprzedaż żywności na wynos z własnych sklepów firmowych, bez świadczenia usług wspomagających umożliwiających konsumpcję na miejscu, nie stanowi usług związanych z wyżywieniem w rozumieniu przepisów, a tym samym nie podlega obowiązkowi stosowania kas fiskalnych online.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji, opierając się na orzecznictwie TSUE (wyrok J.K., C-703/19), uznał, że pojęcie usług restauracyjnych i cateringowych wymaga świadczenia usług wspomagających umożliwiających natychmiastowe spożycie. Sama dostawa żywności bez takich usług nie jest usługą gastronomiczną. W konsekwencji, podatnik nie prowadzi „placówki gastronomicznej” w rozumieniu przepisów.
Czy skarga kasacyjna organu odwoławczego jest zasadna, jeśli nie odnosi się do argumentacji sądu pierwszej instancji i orzecznictwa TSUE, a jedynie powtarza stanowisko z interpretacji indywidualnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna organu nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ nie podjęła polemiki z argumentacją sądu pierwszej instancji ani nie odniosła się do orzecznictwa TSUE, ograniczając się do powtórzenia stanowiska z interpretacji. W związku z tym, skarga została oddalona jako bezzasadna.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (6)
Główne
ustawa o VAT art. 145b § ust. 1 pkt 2 lit. a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sama sprzedaż żywności na wynos, bez usług wspomagających umożliwiających konsumpcję na miejscu, nie stanowi usług związanych z wyżywieniem ani nie prowadzi do uznania podmiotu za prowadzącego "placówkę gastronomiczną" w rozumieniu tego przepisu.
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 145b § ust. 1 pkt 1 lit a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 146 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzedaż żywności na wynos z własnych sklepów firmowych nie stanowi usług gastronomicznych w rozumieniu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, ponieważ nie towarzyszą jej usługi wspomagające umożliwiające konsumpcję na miejscu. • Organ w skardze kasacyjnej nie odniósł się do argumentacji sądu pierwszej instancji ani do orzecznictwa TSUE, ograniczając się do powtórzenia stanowiska z interpretacji indywidualnej.
Odrzucone argumenty
Stanowisko organu, że sprzedaż żywności na wynos w stacjonarnych sklepach firmowych stanowi usługi związane z wyżywieniem podlegające obowiązkowi stosowania kas fiskalnych online.
Godne uwagi sformułowania
działa w warunkach związania na podstawie art. 190 p.p.s.a. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego • nie można uznać, że dokonując w swoich stacjonarnych sklepach firmowych sprzedaży żywności (...) na wynos, świadczy on usługi związane z wyżywieniem w rozumieniu art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług • sama sprzedaż żywności – bez jakichkolwiek usług wspomagających służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach – nie stanowi świadczenia usług, lecz dostawę towarów. • nie jest spełniony pierwszy warunek określony w przepisie kluczowym dla sprawy: Skarżący nie "świadczył usług związanych z wyżywieniem". • nie jest spełniony także drugi warunek: Skarżący nie prowadził "stacjonarnej placówki gastronomicznej" – ponieważ nie prowadził "placówki gastronomicznej". • Organ interpretacyjny nie może w skardze kasacyjnej bezrefleksyjnie powtarzać stanowisko wyrażonego w interpretacji bez wdania się w polemikę prawną z argumentacją sądu pierwszej instancji.
Skład orzekający
Izabela Najda-Ossowska
przewodniczący
Marek Kołaczek
członek
Arkadiusz Cudak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wszelkie sprawy dotyczące obowiązku stosowania kas fiskalnych online w kontekście sprzedaży żywności na wynos, interpretacji pojęcia usług gastronomicznych oraz wymogów formalnych skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji konkretnego przepisu ustawy o VAT w świetle orzecznictwa TSUE. Może wymagać analizy w kontekście ewentualnych zmian legislacyjnych lub odmiennego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest interesująca dla prawników i przedsiębiorców zajmujących się VAT, ponieważ dotyczy powszechnego obowiązku stosowania kas fiskalnych i precyzuje, kiedy sprzedaż żywności na wynos nie jest traktowana jako usługa gastronomiczna.
“Czy sprzedajesz kanapki na wynos? Sprawdź, czy musisz mieć kasę fiskalną online!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.