I FSK 1520/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną G. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Postanowienie to dotyczyło umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sieradzu o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji dotyczącej zabezpieczenia na majątku strony kwot zobowiązań podatkowych w podatku VAT za lata 2016 i 2017. Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 33a § 1 pkt 2 i art. 208 § 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, argumentując, że postanowienie o sprostowaniu omyłki jest odrębnym aktem administracyjnym i nie wygasa wraz z decyzją zabezpieczającą, a postępowanie zażaleniowe nie stało się bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że wygaśnięcie decyzji zabezpieczającej z mocy prawa, na skutek wydania decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego, czyni postępowanie zażaleniowe dotyczące sprostowania omyłki w tej decyzji bezprzedmiotowym. Sąd powołał się na uchwałę składu 7 sędziów NSA z 24 października 2011 r. (I FPS 1/11), zgodnie z którą wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego. NSA stwierdził, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 208 § 1 w związku z art. 239 O.p., umarzając postępowanie zażaleniowe. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji RP zostały uznane za niezasadne, stanowiąc polemikę ze stanowiskiem sądu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów p.p.s.a. i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający