I CSK 315/26Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 5

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie z wniosku Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J z udziałem K.M. o przyjęcie do domu pomocy społecznej bez zgody, postanowił odmówić jej przyjęcia. Skarga kasacyjna została złożona przez K.M. od postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 8 września 2025 r. (sygn. akt I Ca 282/25). Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., badał, czy w sprawie zachodzi istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania, czy też skarga jest oczywiście uzasadniona. Analiza wniosku i jego uzasadnienia wykazała, że wskazana przez skarżącą podstawa oczywistej zasadności skargi nie została dostatecznie uzasadniona. Sąd Najwyższy podkreślił, że oczywista zasadność skargi ma miejsce tylko wtedy, gdy bez głębszej analizy jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, co oznacza kwalifikowaną postać naruszenia prawa. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 38 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 1 Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, art. 31 ust. 1 i art. 41 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 5 EKPC nie dawały podstaw do przyjęcia skargi. Sąd zaznaczył, że przesłanką przyjęcia skargi nie jest oczywiste naruszenie przepisu, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. W związku z brakiem przesłanek do przyjęcia skargi, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, odmawiając jej rozpoznania. Przyznano również koszty nieopłaconej pomocy prawnej adwokatowi z urzędu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający