I C 934/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowodowie B.W. i A.W. wnieśli pozew o zasądzenie od (...) SA w W. kwoty 157.350,39 zł, twierdząc, że umowa kredytu hipotecznego z 2006 r. zawiera niedozwolone klauzule waloryzacyjne. Pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując m.in. konsumencki charakter umowy. Sąd ustalił, że powodowie zawarli umowę kredytu waloryzowanego kursem CHF na zakup lokalu mieszkalnego, który służył ich potrzebom mieszkaniowym. Mimo że powód prowadził działalność gospodarczą, sąd uznał powodów za konsumentów. Sąd rozważył przesłanki abuzywności klauzul waloryzacyjnych zgodnie z art. 385¹ KC. Stwierdził, że klauzule te, choć nie były indywidualnie negocjowane, nie były niejednoznaczne i nie naruszały rażąco interesów konsumentów ani dobrych obyczajów. Podkreślono, że powodowie byli świadomi ryzyka kursowego, które jest nieodłącznym elementem kredytów waloryzowanych, a sami wybrali tę formę finansowania ze względu na niższe oprocentowanie. Sąd uznał, że powodowie nie wykazali abuzywności klauzul, a ich roszczenie oparte na nienależnym świadczeniu było bezzasadne. Dodatkowo, sąd wskazał na niemal 15-letni okres od zawarcia umowy do wniesienia pozwu, w tym spłatę kredytu w 2015 r., co mogło świadczyć o nadużyciu prawa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytowych z konsumentami, świadomość ryzyka kursowego, zasada zakazu nadużywania prawa.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki umowy kredytowej z 2006 roku. Ocena abuzywności jest zawsze indywidualna.
Zagadnienia prawne (3)
Czy klauzule waloryzacyjne w umowie kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej, zawartej między bankiem a konsumentem, mogą zostać uznane za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 KC?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w okolicznościach tej sprawy klauzule waloryzacyjne nie zostały uznane za niedozwolone, ponieważ nie naruszały rażąco interesów konsumentów ani dobrych obyczajów, a powodowie byli świadomi ryzyka kursowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powodowie byli konsumentami, ale klauzule waloryzacyjne nie były abuzywne, ponieważ nie naruszały rażąco interesów konsumentów ani dobrych obyczajów. Powodowie byli świadomi ryzyka kursowego i sami wybrali kredyt waloryzowany ze względu na niższe oprocentowanie. Dodatkowo, długi okres od zawarcia umowy do wniesienia pozwu mógł świadczyć o nadużyciu prawa.
Czy konsument, który zawarł umowę kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, może dochodzić zwrotu części rat jako nienależnego świadczenia, jeśli klauzule waloryzacyjne zostaną uznane za abuzywne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ w tej sprawie klauzule waloryzacyjne nie zostały uznane za abuzywne, a roszczenie oparte na nienależnym świadczeniu nie znalazło podstaw.
Uzasadnienie
Sąd oddalił powództwo o zwrot części rat, ponieważ uznał, że klauzule waloryzacyjne nie były abuzywne. Brak było podstaw do uznania świadczeń spełnionych przez powodów za nienależne.
Czy zarzut braku konsumenckiego charakteru umowy kredytu hipotecznego jest zasadny, gdy jeden z kredytobiorców prowadzi działalność gospodarczą, ale nieruchomość była przeznaczona na cele mieszkaniowe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w tym przypadku powodowie zostali uznani za konsumentów.
Uzasadnienie
Sąd uznał powodów za konsumentów, mimo że jeden z nich prowadził działalność gospodarczą, ponieważ nieruchomość była przeznaczona na cele mieszkaniowe, a umowa miała charakter konsumencki.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. W. | osoba_fizyczna | powód |
| A. W. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) SA w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.c. art. 385¹ § 1
Kodeks cywilny
Dotyczy niedozwolonych postanowień umownych w umowach z konsumentami. Wymaga łącznego spełnienia przesłanek: brak indywidualnego uzgodnienia, nieokreślanie głównych świadczeń w sposób jednoznaczny, kształtowanie praw i obowiązków konsumenta sprzecznie z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające jego interesy.
Pomocnicze
k.c. art. 385¹ § 3
Kodeks cywilny
Definiuje postanowienia nieuzgodnione indywidualnie jako te, na które konsument nie miał rzeczywistego wpływu, w szczególności przejęte z wzorca.
k.c. art. 22¹
Kodeks cywilny
Definicja konsumenta jako osoby fizycznej dokonującej z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Zasada zakazu nadużywania prawa podmiotowego.
k.c. art. 410 § 2
Kodeks cywilny
Definicja świadczenia nienależnego podlegającego zwrotowi.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów postępowania.
pr. bank. art. 69
Ustawa Prawo bankowe
Reguluje umowę kredytu bankowego, w tym kredyty waloryzowane kursem waluty obcej.
pr. bank. art. 109 § 1
Ustawa Prawo bankowe
Umożliwia bankom wydawanie ogólnych warunków umów lub regulaminów.
pr. bank. art. 109 § 2
Ustawa Prawo bankowe
Postanowienia ogólnych warunków umów oraz regulaminów są dla stron wiążące, o ile strony w umowie nie ustalą odmiennie swych praw i obowiązków.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Klauzule waloryzacyjne nie są abuzywne, ponieważ nie naruszają rażąco interesów konsumentów ani dobrych obyczajów. • Konsumenci byli świadomi ryzyka kursowego i sami wybrali kredyt waloryzowany ze względu na niższe oprocentowanie. • Długi okres od zawarcia umowy do wniesienia pozwu może świadczyć o nadużyciu prawa. • Roszczenie oparte na nienależnym świadczeniu jest bezzasadne, gdy klauzule nie są abuzywne.
Odrzucone argumenty
Klauzule waloryzacyjne w umowie kredytu hipotecznego są niedozwolone (abuzywne) w rozumieniu art. 385¹ KC. • Kwestionowane postanowienia umowne kształtują prawa i obowiązki konsumenta sprzecznie z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają jego interesy. • Powodowie nie byli w pełni poinformowani o ryzyku kursowym i nie mieli wpływu na sposób ustalania kursu waluty.
Godne uwagi sformułowania
Powodowie mieli świadomość, że z kredytem waloryzowanym związane jest ryzyko kursowe, a jego konsekwencje wynikające z niekorzystnych wahań kursu złotego wobec walut obcych mogą mieć wpływ na wzrost kosztów obsługi kredytu. • Samo zastrzeżenie klauzuli waloryzacyjnej nie stanowi niedozwolonej klauzuli umownej. • Wahania kursów walut są pochodną procesów ekonomicznych o zasięgu globalnym oraz decyzji politycznych. • Prawo polskie dopuszcza możliwość zawarcia umowy, w której nie jest wskazana ostateczna wysokość świadczenia, tylko podstawy do jej ustalenia. • Powodowie liczyli na odniesienie korzyści związanych z niskim oprocentowaniem kredytu i niskim kursem franka szwajcarskiego w chwili zawarcia umowy. • Postępowanie takie nosi znamiona nadużycia prawa w rozumieniu art. 5 KC i nie zasługuje na ochronę prawną. • Państwo ochroni ich przed wszelkimi negatywnymi konsekwencjami podejmowanych przez nich decyzji finansowych.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytowych z konsumentami, świadomość ryzyka kursowego, zasada zakazu nadużywania prawa."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki umowy kredytowej z 2006 roku. Ocena abuzywności jest zawsze indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy popularnego tematu kredytów frankowych i abuzywności klauzul, ale sąd podchodzi do niej z perspektywy świadomości ryzyka przez konsumenta i potencjalnego nadużycia prawa, co jest interesującym ujęciem.
“Kredyt frankowy: Czy świadomość ryzyka kursowego chroni bank przed zarzutem abuzywności?”
Dane finansowe
WPS: 157 350,39 PLN
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.