I C 928/16

Powodowie A. P. i G. P. wnieśli pozew przeciwko Powiatowi (...) o zasądzenie kwoty 425 zł z ustawowymi odsetkami, tytułem zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej w wysokości 500 zł w dniu 8.08.2005 r. Roszczenie opierali na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.01.2006 r., który stwierdził niezgodność § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z przepisami Konstytucji RP i ustawy Prawo o ruchu drogowym, odraczając utratę mocy obowiązującej przepisu do 1.05.2006 r. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu oddalił powództwo, podzielając stanowisko strony pozwanej co do skuteczności zarzutu przedawnienia. Sąd uznał, że roszczenie o zwrot opłaty ma podstawę w przepisach o nienależnym świadczeniu (art. 410 k.c.). Zgodnie z art. 120 § 1 zd. 2 k.c., bieg terminu przedawnienia roszczenia, którego wymagalność zależy od podjęcia czynności przez uprawnionego (wezwania do zwrotu), rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby czynność została podjęta w najwcześniej możliwym terminie. Sąd podzielił stanowisko pozwanego, że najwcześniejszy możliwy termin na wezwanie do zwrotu opłaty nastąpił po jej uiszczeniu w 2005 r. Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 2.06.2010 r. (III CZP 37/10), zgodnie z którą bieg przedawnienia roszczeń o zwrot nienależnie pobranych opłat za kartę pojazdu rozpoczyna się od dnia spełnienia świadczenia. Sąd podkreślił, że niezgodność rozporządzenia z ustawą istniała już przed orzeczeniem TK, a sąd powszechny jest związany ustawą i ma obowiązek odmowy zastosowania aktu wykonawczego sprzecznego z ustawą. W związku z przegraną powodów, zasądzono od nich na rzecz strony pozwanej koszty procesu w kwocie 120 zł.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający