I C 8/15

Sprawa dotyczyła dwóch powiązanych powództw: M. D. przeciwko E. i R. S. o zwrot nakładów na wynajmowaną nieruchomość oraz E. i R. S. przeciwko M. D. o odszkodowanie za pogorszenie tej nieruchomości. Powódka M. D. domagała się zwrotu kwoty 25.492,39 zł tytułem nakładów poczynionych w okresie najmu, wskazując na remonty takie jak podłączenie do kanalizacji, instalacje wodno-kanalizacyjne i CO, wymianę okien i drzwi oraz remont pomieszczeń. Pozwani E. i R. S. zaprzeczyli zasadności roszczenia, twierdząc, że prace zostały wykonane bez zgody i pozwoleń, a także że nie podniosły wartości nieruchomości, a wręcz ją pogorszyły. Podkreślili, że nabyli nieruchomość od ojca pozwanej, R. P., po zakończeniu umowy najmu z powódką. Sąd, połączając sprawy do wspólnego rozpoznania, ustalił, że powódka faktycznie dokonała szeregu remontów za zgodą ówczesnego właściciela, R. P. Jednakże, kluczowe dla rozstrzygnięcia okazało się ustalenie, że pozwani nabyli nieruchomość w drodze darowizny w dniu 28 lipca 2012 roku, podczas gdy ostatnia umowa najmu z powódką obowiązywała do 25 maja 2012 roku. Sąd, opierając się na orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, uznał, że roszczenie o zwrot nakładów ma charakter obligacyjny i może być dochodzone wyłącznie od wynajmującego, z którym zawarto umowę najmu. Ponieważ pozwani nie wstąpili w stosunek najmu na miejsce zbywcy (art. 678 § 1 kc nie miał zastosowania, gdyż zbycie nastąpiło po zakończeniu najmu), nie są oni zobowiązani do zwrotu nakładów. W związku z tym, powództwo M. D. o zwrot nakładów zostało oddalone. Analogicznie, sąd oddalił powództwo pozwanych o odszkodowanie, wskazując, że ewentualne roszczenie z tytułu pogorszenia nieruchomości również powinno być kierowane do poprzedniego właściciela, R. P. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 kpc, odstępując od obciążania stron kosztami z uwagi na trudną sytuację materialną i życiową oraz zawiłość sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający