I C 296/15Oddalenie powodztwa fundusz sekurytyzacyjny brak dowodow

Powód J. K. (1) wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w S., domagając się zasądzenia kwoty 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę związaną z rzekomo nieprawidłową opieką medyczną oraz nieprawidłowymi warunkami bytowymi w zakładzie karnym. Sąd Okręgowy w Sieradzu, po rozpoznaniu sprawy, oddalił powództwo w całości. W odniesieniu do roszczenia dotyczącego warunków bytowych, sąd uznał je za przedawnione. Zgodnie z art. 442¹ § 1 k.c., roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, nie dłużej jednak niż dziesięć lat od dnia zdarzenia. Powód odbywał karę pozbawienia wolności w okresie od sierpnia 2011 r. do maja 2012 r. Sąd uznał, że powód musiał mieć świadomość niewłaściwości warunków już w trakcie odbywania kary, a najpóźniej w dniu opuszczenia zakładu karnego (10 maja 2012 r.). Pozew wpłynął do sądu 12 listopada 2015 r., co oznaczało upływ terminu przedawnienia. W kwestii opieki medycznej, sąd oparł się na opiniach biegłych lekarzy specjalistów (neurologa, psychiatry, okulisty, pulmonologa, stomatologa). Biegli zgodnie stwierdzili, że opieka medyczna świadczona powodowi w Zakładzie Karnym w S. była prawidłowa i zgodna ze standardami. Nie stwierdzono pogorszenia stanu zdrowia powoda w związku z pobytem w zakładzie karnym, a stwierdzone schorzenia nie miały związku przyczynowo-skutkowego z odbywaniem kary. Co więcej, biegli wskazali, że powód często bywał agresywny, wulgarny i roszczeniowy podczas konsultacji lekarskich, co utrudniało diagnostykę i leczenie. Powód sam torpedował działania medyczne poprzez próby samobójcze, strajki głodowe, odmowę przyjmowania leków i niestosowanie się do zaleceń. Stwierdzono u niego organiczne zaburzenia osobowości, które nie powstały w związku z pobytem w zakładzie karnym. Stan narządu wzroku, układu oddechowego i uzębienia powoda nie uległ pogorszeniu w trakcie pobytu w zakładzie karnym, a problemy stomatologiczne wynikały z zaniedbań higienicznych i braku kontroli przed i po odbyciu kary. Sąd podkreślił, że choć dobra osobiste nie mają charakteru absolutnego i mogą być uzasadnione ograniczane, zwłaszcza w kontekście odbywania kary pozbawienia wolności, to jednak opieka medyczna musi być zapewniona na poziomie gwarantującym niepogorszenie stanu zdrowia poza konieczne ograniczenia. W tym przypadku, sąd uznał, że jakość opieki medycznej była zgodna ze standardami, a stan zdrowia powoda nie wynikał z zaniedbań służb medycznych zakładu karnego. Wobec braku przesłanek do uznania odpowiedzialności pozwanego za naruszenie dóbr osobistych powoda, powództwo zostało oddalone jako bezzasadne. Sąd przyznał również pełnomocnikowi powoda zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający