I C 195/17Zasądzenie kwoty przez sąd rejonowy po uznaniu powództwa

Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wniósł pozew przeciwko M. M. o zapłatę kwoty 6.261,18 zł wraz z odsetkami umownymi. Uzasadniając swoje żądanie, bank wskazał, że w dniu 14 maja 2013 r. udzielił pozwanemu pożyczki gotówkowej nr (...) na kwotę 5.143,55 zł. Pozwany zobowiązał się do spłaty kredytu zgodnie z harmonogramem, jednak pomimo wezwań i monitów nie wywiązał się z tego obowiązku. Całość zadłużenia stała się wymagalna z dniem 15 września 2016 r. Bank wezwał pozwanego do zapłaty pismem z dnia 3 sierpnia 2016 r., które zostało skutecznie doręczone. Należność dochodzona pozwem, wykazana w W. z Ksiąg Banku z dnia 23 grudnia 2016 r., składała się z należności głównej w kwocie 4.573,30 zł, odsetek w kwocie 1.437,88 zł, kosztów, opłat i prowizji w kwocie 250,00 zł, a także dalszych odsetek naliczanych od dnia następnego po wystawieniu W. do dnia zapłaty. Sąd Rejonowy w Chełmnie, rozpoznając sprawę, ustalił, że pozwany M. M. nie kwestionował zasadności ani wysokości należności. Na rozprawie w dniu 20 lipca 2017 r. pozwany uznał powództwo. Sąd, związany tym uznaniem, uznał je za zgodne z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie zmierzające do obejścia prawa, zgodnie z art. 213 § 2 KPC. W związku z tym sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną kwotę wraz z odsetkami. Orzekając o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 1 KPC, sąd obciążył nimi pozwanego jako stronę przegrywającą, zasądzając kwotę 270,69 zł tytułem zwrotu kosztów, na które składały się opłata sądowa, opłata skarbowa i opłata notarialna. Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 pkt 3 KPC.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający