Orzeczenie · 2014-02-11

I C 1516/11

Sąd

Sąd Okręgowy w Płocku

Miejsce

Płock

Data

2014-02-11

SAOSCywilneodpowiedzialność deliktowaŚredniaokręgowy

zadośćuczynienieodszkodowaniewypadekzwierzętastadnina koniodpowiedzialność cywilnaart. 431 kckrzywdarehabilitacja

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Powódka E. S. pozwała spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w L. o zasądzenie kwoty 150 000 zł tytułem zadośćuczynienia, 1 500 zł miesięcznie tytułem renty oraz 5 000 zł tytułem odszkodowania, w związku z wypadkiem, który wydarzył się 3 czerwca 2010 r. na terenie stadniny koni należącej do pozwanej. Powódka podczas wycieczki została potrącona przez konia, co skutkowało licznymi obrażeniami, w tym złamaniem kości udowej i ogonowej, wymagającymi operacji i długotrwałej rehabilitacji. Pozwana spółka wniosła o oddalenie powództwa, argumentując, że powódka weszła na teren stajni na własne ryzyko i nie można przypisać jej pracownikom winy. Sąd Okręgowy w Płocku, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, ustalił, że spółka ponosi odpowiedzialność za wypadek na zasadzie art. 431 § 1 Kodeksu cywilnego, uznając, że pracownik spółki nie zachował należytej staranności przy nadzorze nad zwierzęciem. Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 100 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz 5 000 zł tytułem odszkodowania na pokrycie poniesionych kosztów leczenia, rehabilitacji i przystosowania mieszkania. Żądanie renty zostało oddalone, ponieważ sąd uznał, że mimo ograniczeń powódka nie utraciła zdolności do pracy zarobkowej w stopniu uzasadniającym przyznanie renty. Rozstrzygnięto również o kosztach procesu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie art. 431 § 1 kc w kontekście wypadków ze zwierzętami, ustalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę, zasady ustalania odszkodowania za koszty leczenia i rehabilitacji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może wymagać uwzględnienia indywidualnych okoliczności w innych sprawach.

Zagadnienia prawne (3)

Czy posiadacz zwierzęcia (stadnina koni) ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez zwierzę na zasadzie ryzyka, nawet jeśli nie można mu przypisać winy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, posiadacz zwierzęcia ponosi odpowiedzialność na zasadzie ryzyka na podstawie art. 431 § 1 kc, chyba że udowodni, że ani on, ani osoba, za którą ponosi odpowiedzialność, nie ponoszą winy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że spółka jako posiadacz koni ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez zwierzę na zasadzie ryzyka. Pozwana nie zdołała udowodnić braku winy swojej ani swojego pracownika, który nadzorował zwierzę.

Czy powódka, która doznała poważnych obrażeń w wyniku wypadku, utraciła zdolność do pracy zarobkowej w stopniu uzasadniającym przyznanie renty?

Odpowiedź sądu

Nie, sąd oddalił powództwo o rentę, uznając, że mimo ograniczeń powódka nie utraciła zdolności do pracy zarobkowej w stopniu uzasadniającym przyznanie renty, a jej potrzeby zostały uwzględnione przy ustalaniu zadośćuczynienia.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że powódka, będąc emerytką i otrzymując wsparcie od dzieci, nie utraciła zdolności do pracy zarobkowej w stopniu uzasadniającym przyznanie renty. Jej wcześniejsze aktywności miały charakter pomocowy, a nie zarobkowy.

Jaka jest wysokość odpowiedniego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę fizyczną i psychiczną w wyniku wypadku ze zwierzęciem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd zasądził 100 000 zł zadośćuczynienia, uznając żądanie powódki (150 000 zł) za nieco wygórowane, ale biorąc pod uwagę wiek, stan zdrowia przed wypadkiem, doznane cierpienia, okres rekonwalescencji oraz postawę pozwanej.

Uzasadnienie

Przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia sąd wziął pod uwagę rozmiar obrażeń, cierpienia fizyczne i psychiczne, okres rekonwalescencji, wpływ wypadku na życie powódki, a także kondycję finansową pozwanej oraz jej postawę w procesie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Częściowo uwzględniono powództwo

Strona wygrywająca

E. S.

Strony

Nazwa	Typ	Rola
E. S.	osoba_fizyczna	powódka
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L.	spółka	pozwana
Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W.	spółka	interwenient uboczny po stronie pozwanej

Przepisy (7)

Główne

k.c. art. 431 § § 1

Kodeks cywilny

Posiadacz zwierzęcia ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez zwierzę na zasadzie ryzyka, chyba że udowodni brak winy swojej i osób, za które ponosi odpowiedzialność.

k.c. art. 445 § § 1

Kodeks cywilny

Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia.

k.c. art. 444 § § 1

Kodeks cywilny

Naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia koszty.

Pomocnicze

k.c. art. 444 § § 2

Kodeks cywilny

Poszkodowany może żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty, jeżeli wskutek uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia zmniejszyły się widoki powodzenia na przyszłość.

k.p.c. art. 322

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może zasądzić odpowiednią sumę, nawet jeśli nie można dokładnie ustalić wysokości szkody.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu.

u.k.s.c. art. 113 § ust. 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Pobieranie opłat sądowych od stron w zależności od wyniku sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odpowiedzialność pozwanej na zasadzie ryzyka za szkodę wyrządzoną przez zwierzę (art. 431 § 1 kc). • Brak dowodu winy po stronie pozwanej i jej pracownika. • Związek przyczynowy między wypadkiem a doznaną krzywdą i szkodą. • Wysokość zadośćuczynienia powinna uwzględniać rozmiar krzywdy, cierpienia i wpływ wypadku na życie powódki. • Koszty leczenia, rehabilitacji i przystosowania mieszkania jako podstawa odszkodowania.

Odrzucone argumenty

Powódka weszła na teren stajni na własne ryzyko. • Brak winy pracownika pozwanej. • Wypadek nie wyglądał groźnie i nie mógł spowodować tak poważnych obrażeń. • Niepełnosprawność powódki istniała przed wypadkiem i nie pozostaje w związku przyczynowym ze zdarzeniem. • Żądanie renty z tytułu utraty zdolności do pracy i pogorszenia widoków na przyszłość.

Godne uwagi sformułowania

Sąd podziela pogląd strony powodowej, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. jest podmiotem odpowiedzialnym za konie znajdujące się na terenie stadniny, które pozostają w jej użyczeniu. • W ocenie Sądu brak należytej uwagi ze strony R. D. był przyczyną upadku E. S. • Pozwana nie zdołała podważyć opisanego wyżej domniemania [braku winy]. • Taka postawa pozwanej stawia ją w niekorzystnym świetle i wywołuje po stronie powódki jeszcze większe poczucie krzywdy. • Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Skład orzekający

Renata Wanecka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 431 § 1 kc w kontekście wypadków ze zwierzętami, ustalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę, zasady ustalania odszkodowania za koszty leczenia i rehabilitacji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może wymagać uwzględnienia indywidualnych okoliczności w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy wypadku w stadninie koni, co jest dość nietypowe. Pokazuje, jak sąd ocenia odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez zwierzęta i jak ustala wysokość zadośćuczynienia, co jest zawsze interesujące dla prawników i osób poszkodowanych.

“Wypadek w stadninie: Czy właściciel konia zawsze odpowiada za szkodę?”

Dane finansowe

WPS: 173 000 PLN

zadośćuczynienie: 100 000 PLN

odszkodowanie: 5000 PLN

zwrot kosztów procesu: 795,74 PLN

Sektor

turystyka

Asystent AI dla prawników