I C 1469/13

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu rozpoznał sprawę z powództwa (...) Sp. z o.o. przeciwko Z. G. (1) o zapłatę 490 zł. Powód domagał się zasądzenia tej kwoty, wywodząc roszczenie z umowy przelewu wierzytelności od (...) SA, która wynikała z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwanego. Pozwany miał otrzymać ulgę przy zawarciu umowy na czas określony, ale zrezygnował z niej po upływie ustawowego terminu, co skutkowało obciążeniem go opłatą wyrównawczą. Sąd oddalił powództwo z dwóch powodów. Po pierwsze, powód nie wykazał skutecznego nabycia wierzytelności, gdyż umowa przelewu z 1 sierpnia 2012 r. była wcześniejsza niż umowa o usługi telekomunikacyjne zawarta przez pozwanego 17 grudnia 2012 r., co oznaczało, że przelew nie mógł objąć wierzytelności, które jeszcze nie istniały. Po drugie, sąd uznał żądanie zapłaty opłaty wyrównawczej za sprzeczne z art. 57 ust. 6 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Przepis ten stanowi, że roszczenie z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi, pomniejszonej proporcjonalnie za okres od zawarcia umowy do jej rozwiązania. Sąd podkreślił, że ulga musi być faktycznie udzielona, a w tym przypadku do aktywacji usługi nie doszło, więc abonent nie skorzystał z żadnej ulgi. Sąd powołał się na uzasadnienie nowelizacji prawa telekomunikacyjnego, które doprecyzowało, że roszczenie o zwrot ulgi nie powstaje, gdy usługa nie została rozpoczęta. Ponadto, sposób obliczenia roszczenia przez powoda (cała kwota 490 zł) odbiegał od przepisów ustawy. Zarzut pozwanego o wprowadzeniu go w błąd co do kontrahenta nie wpłynął na rozstrzygnięcie. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 98 kpc, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego 66 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający