I ACZ 165/13

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę z powództwa (...) Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego Spółka Jawna (...) w J. przeciwko A. K. i (...) sp. z o.o. o zapłatę, na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy. Sąd Okręgowy odrzucił sprzeciw pozwanego A. K. od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym, uznając go za spóźniony na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. Nakaz zapłaty został doręczony pozwanemu 24 września 2012 r., a sprzeciw nadano pocztą 9 października 2012 r., co oznaczało przekroczenie 14-dniowego terminu upływającego 8 października 2012 r. Pozwany w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 504 § 1 k.p.c., argumentując, że otrzymał przesyłkę od syna 26 września 2012 r. i był przekonany, że dochował terminu. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie jako bezzasadne, w pełni podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 504 § 1 k.p.c. sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu. Termin dwutygodniowy, liczony od dnia doręczenia nakazu zapłaty ze stosownym pouczeniem (art. 502 § 1 k.p.c.), upływał 8 października 2012 r. Skoro sprzeciw nadano 9 października 2012 r., został złożony z przekroczeniem terminu. Sąd uznał, że doręczenie przesyłki zawierającej nakaz zapłaty i pouczenie na właściwy adres dorosłemu domownikowi (synowej pozwanego) było skuteczne w świetle art. 138 § 1 k.p.c., co spowodowało rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia sprzeciwu. Sugestie pozwanego o błędnym poinformowaniu go przez domownika nie mogły być uwzględnione na tym etapie postępowania. W konsekwencji, sprzeciw pozwanego jako spóźniony został odrzucony, a jego zażalenie oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający